ኦሪት ዘሌዊያን 1

መሥዋዕት ማቅረብ ከሰው ልጅ ውድቀት ጀምሮ እስከ ክርስቶስ መምጣት ድረስ የእውነተኛ ሃይማኖት ሥርዓት ነበር። ነገር ግን እስራኤላውያን በምድረ በዳ እስኪሆኑ ድረስ፣ በጣም ዝርዝር የሆኑ ደንቦች የተደነገጉ አይመስልም። የእነዚህ ሕግጋት አጠቃላይ ዓላማ ግልጽ ነው። መሥዋዕቶቹ ክርስቶስን ያመለክቱ ነበር፤ በተጨማሪም የምእመንን ግዴታ፣ ባሕርይ፣ መብት፣ እና ከእግዚአብሔር ጋር ያለውን ኅብረት ያሳዩ ነበር። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ስለ ጌታ ኢየሱስ ከተነገረው ነገር፣ ለሕዝቡ ማጣቀሻ የሌለው ነገር እምብዛም የለም። ይህ መጽሐፍ የሚጀምረው ስለ መሥዋዕት በሚያወጡት ሕጎች ነው። እጅግ ጥንታዊዎቹ የተቃጠሉ መሥዋዕቶች ነበሩ፣ እግዚአብሔርም በዚህ ክፍል ለሙሴ መመሪያዎችን ይሰጣል። ሕዝቡ ለጌታ መባዎችን ለማምጣት ፈቃደኛ እንደሚሆን እንደተገመተ ነው። የተፈጥሮ ብርሃን ራሱ ሰውን ጌታው ለሆነው ፈጣሪው በሆነ መንገድ ክብር እንዲሰጥ ይመራዋል። ከውድቀት በኋላ ወዲያውኑ መሥዋዕቶች ተደነገጉ።

ዘሌዋውያኑ ሥርዓቶች በተገቢው ሁኔታ ሲፈጸሙ፣ የመንፈሳዊው ዓለም ምሥጢራት በሚመጥኑ የተፈጥሮ ነገሮች ይገለጣሉ፤ እንዲሁም የወደፊት ክስተቶች በእነዚህ ሥርዓቶች ውስጥ ይታያሉ። ይህ ሳይኖር፣ ጠቅላላው ትርጉም የሌላቸው ሥርዓቶች ይመስላሉ። በእነዚህ ነገሮች ውስጥ ለዓለም ሁሉ ኃጢአት መሥዋዕት የሚሆነው የእግዚአብሔር ልጅ መከራዎች ምሳሌነት የለምን? የሚቃጠለው የእንስሳ አካል፣ ሁላችንም የተገባን የዘላለም መከራ ቀላል መገለጫ ብቻ ነበር፤ ያን መከራ ደግሞ የተባረከው ጌታችን የኃጢአታችንን ሸክም ተሸክሞ በሞተ ጊዜ በሥጋውና በነፍሱ ተሸከመው።

አስተውል፦ 1. የሚቀርበው እንስሳ ነውር የሌለበት መሆን አለበት። ይህም በክርስቶስ ያለውን ጥንካሬና ንጽህና፣ እንዲሁም በሕዝቡ ውስጥ ሊኖር የሚገባውን ቅዱስ ሕይወት ያመለክታል። 2. ባለቤቱ በፍቃደኝነት ማቅረብ አለበት። በእግዚአብሔር ፊት ደስ የሚያሰኝ ሃይማኖታዊ ነገር ሁሉ በፍቅር መደረግ አለበት። ክርስቶስም ራሱን ስለ እኛ በፍቃደኝነት አቀረበ። 3. በመገናኛው ድንኳን ደጃፍ፣ የሚቃጠል መሥዋዕት የመዳብ መሠዊያ የቆመበትና ስጦታውን የሚቀድሰው ቦታ፣ መቅረብ አለበት። ወደ ውስጥ ለመግባት ብቁ እንዳልሆነ በማሰብ፣ ኃጢአተኛ ከመሥዋዕት በቀር ከእግዚአብሔር ጋር ህብረት ሊኖረው እንደማይችል በመቀበል በደጃፉ ላይ ሊያቀርበው ይገባል። 4. አቅራቢው እጁን በመሥዋዕቱ ራስ ላይ ማድረግ አለበት፤ ይህንንም በማድረግ መሥዋዕቱ ከእርሱ እንዲቀበለው፣ ለእርሱም ማስተስረያ እንዲሆንለት ያለውን ምኞትና ተስፋ ያመለክታል። 5. መሥዋዕቱ በእግዚአብሔር ፊት በሥርዓትና እግዚአብሔርን ለማክበር ሊታረድ ነበር። ይህ ደግሞ በክርስቲያኖች ውስጥ ሥጋ ከብልሹ ምኞቶቹና ከርኩስ ፍላጎቶቹ ጋር መሰቀል እንዳለበት ያመለክታል። 6. ካህናቱ ደሙን በመሠዊያው ላይ ይረጩ ነበር፤ ደሙ ሕይወት በመሆኑ ማስተስረያ የሚያደርገው እርሱ ነበርና። ይህም በእምነት የኢየሱስ ክርስቶስ ደም በእኛ ላይ በመረጨት የኅሊናችንን ሰላም ማግኘትና መንጻት ያመለክታል። 7. እንስሳው ወደ ብዙ ክፍሎች ከተከፈለ በኋላ በመሠዊያው ላይ ይቃጠል ነበር። የመሥዋዕቱ መቃጠል የክርስቶስን ብርቱ መከራዎች፣ እንዲሁም ክርስቲያኖች እንደ ቅዱስ እሳት፣ ሙሉ መንፈሳቸውን፣ ነፍሳቸውንና ሥጋቸውን ለእግዚአብሔር ማቅረብ ያለባቸውን ቅን ፍቅር ያመለክታል። 8. ይህ ጣፋጭ መዓዛ ያለው መሥዋዕት ተብሏል። ለመለኮታዊ ትእዛዝ እንደ ታዛዥነት ድርጊትና እንደ ክርስቶስ ምሳሌ፣ ይህ ለእግዚአብሔር እጅግ ደስ የሚያሰኝ ነበር፤ የክርስቲያኖች መንፈሳዊ መሥዋዕቶችም በክርስቶስ በኩል ለእግዚአብሔር ተቀባይነት አላቸውና (1ጴጥሮስ 2:5)።

ቁጥር 3-9 አንድ ሰው ባለጸጋ ቢሆንና አቅሙ ቢፈቅድለት፣ እግዚአብሔርን ሊያከብርበት ያሰበውን የሚቃጠለውን መሥዋዕቱን ከትላልቅ ከብቶቹ መንጋ ያመጣ ነበር ተብሎ ይታሰባል። እግዚአብሔር ያለ ሁሉ ምርጥ እንደሆነ የሚያስብ ሰው ያለውን ምርጥ ነገር ለእርሱ ለመስጠት ይወስናል፤ አለበለዚያ ለስሙ የሚገባውን ክብር አይሰጠውም። አሁን አንድ ሰው በሬን ለማረድ ከወሰነ፣ ለቤተሰቡና ለጓደኞቹ መስተንግዶ ሳይሆን ግን ለአምላኩ መሥዋዕት አድርጎ፣ እነዚህ ሕጎች በሃይማኖታዊ መንገድ መከበር አለባቸው።

1. የሚቀርበው እንስሳ ወንድ፣ ነውር የሌለበት፣ እና በግጦሽ መስኩ የነበረው ምርጥ መሆን አለበት። ወሰን ለሌለው ፍጹም ለሆነው ክብር ብቻ የተዘጋጀ ስለሆነ፣ በዓይነቱ እጅግ ፍጹም መሆን ነበረበት። ይህ በሞተው መሥዋዕት በክርስቶስ የነበረውን ፍጹም ጥንካሬና ንጽሕናን ያመለክታል፣ እንዲሁም ለእግዚአብሔር ሕያው መሥዋዕት ሆነው በሚቀርቡ ክርስቲያኖች ዘንድ ሊኖር የሚገባውን የልብ ቅንነትና እንከን የለሽ ሕይወትን ያመለክታል። ነገር ግን፣ በጥሬው፣ በክርስቶስ ኢየሱስ ወንድም ሴትም የለም፤ በሰውነት ውስጥ ያለ ምንም የተፈጥሮ ነውር ከእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት እንዳናገኝ እንቅፋት አይሆንም፣ ነገር ግን በኃጢአት ወደ ነፍስ የገቡት የሥነ ምግባር ጉድለቶችና አስቀያሚ ነገሮች ብቻ ናቸው።

2. ባለቤቱ በፈቃዱ ማቅረብ አለበት። በሃይማኖት ውስጥ እግዚአብሔርን ለማስደሰት የሚደረገው ነገር ሁሉ ከፍቅር በቀር በሌላ ግዴታ መሆን የለበትም። እግዚአብሔር ፈቃደኛ የሆኑትን ሰዎችና በደስታ የሚሰጠውን ይቀበላል። አይንስዎርዝ እና ሌሎችም እንደ መርህ ሳይሆን እንደ መሥዋዕት ማቅረቢያ ዓላማ አድርገው ያነቡታል፡- “በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት እንዲያገኝ ያቅርበው። መሥዋዕቱን ሲያመጣ ይህንን እንደ ዓላማው ያድርግ፣ እናም ዓይኖቹ በዚያ ዓላማ ላይ ጸንተው ይቆዩ—በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት እንዲያገኝ።” በሁሉም ሃይማኖታዊ አገልግሎቶቻቸው ውስጥ ከልብ የሚፈልጉትና የሚያስቡት ብቻ ተቀባይነት ያገኛሉ፣ 2 ቆሮ. 5:9።

3. የሚቃጠለው መሥዋዕት የመዳብ መሠዊያ የቆመበት፣ ስጦታውንም የቀደሰበት፣ ከማደሪያው ድንኳን በር ላይ መቅረብ አለበት እንጂ በሌላ ቦታ አይደለም። ወደ ውስጥ ለመግባት እንደማይገባ ሰው አድርጎ በበሩ ላይ ማቅረብ አለበት፣ እንዲሁም ኃጢአተኛ ወደ እግዚአብሔር ቃል ኪዳንና ኅብረት በመሥዋዕት ካልሆነ በቀር መግቢያ እንደሌለው አምኖ መቀበል አለበት፤ ነገር ግን በዚህ የግል አገልግሎት ውስጥም እንኳ ከእስራኤል ቤተ ክርስቲያን ሁሉ ጋር ያለውን ኅብረት ለማሳየት በጉባኤው ድንኳን ላይ ማቅረብ አለበት።

4.