ኦሪት ዘፍጥረት 11

11:1-4 ሰዎች ታላላቅ ፍርዶችን ምንኛ ቶሎ ይረሳሉ፣ እናም ወደ ቀደመ ወንጀላቸው ይመለሳሉ! የጥፋት ውኃው ጥፋት በዓይኖቻቸው ፊት የነበረ ቢሆንም፣ ከጻድቁ ኖኅ ዘር የወጡ ቢሆኑም፣ በሕይወቱ ዘመን እንኳ ክፋት እጅግ ጨመረ። ከቅዱስ መንፈስ ቅድሳት ጸጋ በቀር ምንም ነገር የሰውን ፈቃድ ኃጢአተኛ ምኞቶችን እና የሰውን ልብ መበላሸት ማስወገድ አይችልም።

የእግዚአብሔር ዓላማ የነበረው የሰው ዘር ብዙ ብሔራትን እንዲመሠርት፣ እናም ምድርን ሁሉ እንዲሞላ ነበር። የመለኮታዊውን ፈቃድ በመናቅ፣ እናም ከኖኅ ምክር በተቃራኒ፣ አብዛኛው የሰው ዘር እንዳይለያዩ ለመከላከል ከተማንና ግንብን ለመሥራት ተባበረ። ጣዖት አምልኮ ተጀመረ፣ ባቤልም ከዋነኛ መቀመጫዎቹ አንዷ ሆነች። አንዱ ሌላውን ይበልጥ ደፋርና ጽኑ አደረገው። ኃጢአተኞች እርስ በእርሳቸው ለክፉ ሥራዎች እንደሚቀሰቅሱና እንደሚያበረታቱም ሁሉ፣ እኛም እርስ በእርሳችን ፍቅርንና መልካም ሥራዎችን ለማነሳሳት እንማር።

ምዕራፍ 11 በእግዚአብሔር ልጆችና በሰው ልጆች (በአማኞችና በዓለማውያን) መካከል የነበረው የድሮው ልዩነት ከጥፋት ውሃ በኋላም ቀጥሎ ነበር፤ ሰዎችም መብዛት ሲጀምሩ ይህ ልዩነት እንደገና ታየ። በዚህ ምዕራፍ ውስጥ በዚህ ልዩነት መሠረት የሚከተሉትን እናገኛለን።

I. የሰዎች ልጆች በባቢሎን መበተን (ቁ. 1-9)፣ በዚህም ውስጥ

1. ከተማና ግንብ ለመሥራት የነበራቸው ትዕቢት የተሞላበትና አስቆጪ ዓላማ (ቁ. 1-4)።

2. እግዚአብሔር ቋንቋቸውን በማደባለቅና በመበተን ዓላማቸውን በማክሸፍ የፈረደባቸው ጽድቅ የተሞላበት ፍርድ (ቁ. 5-9)።

II. የእግዚአብሔር ልጆች የዘር ሐረግ እስከ አብርሃም ድረስ (ቁ. 10-26)፣ ከቤተሰቡ አጠቃላይ ታሪክና ከአገሩ መሰደድ ጋር (ቁ. 27፣ ወዘተ)።

ቁጥር 1-4 የቀደመው ምዕራፍ ማብቂያ የኖኅ ልጆች ወይም ከኖኅ ልጆች መካከል ከጥፋት ውሃ በኋላ በምድር ላይ ብሔራት እንደተከፋፈሉ፣ ማለትም ወደ ተለያዩ ነገዶች ወይም ቅኝ ግዛቶች እንደተለዩ ይነግረናል። ቦታዎቹም ለእነርሱ ጠባብ ስለሆኑ፣ እያንዳንዱ ነገድ ወይም ቅኝ ግዛት የትኛውን መንገድ መከተል እንዳለበት በኖኅ ተወስኖ ወይም በልጆቹ መካከል ተስማምተው ነበር፤ ይህም ከእነርሱ አጠገብ ባሉት አገሮች በመጀመር፣ የየራሳቸው ቡድኖች ቁጥር እየጨመረ ሲሄድ ከጊዜ ወደ ጊዜ እየራቁ ለመሄድ ታስቦ ነበር። ጉዳዩም ከጥፋት ውሃ ከመቶ ዓመት በኋላ፣ የፋሌግ መወለጃ ጊዜ አካባቢ፣ በጥሩ ሁኔታ ተስተካክሎ ነበር። ነገር ግን የሰው ልጆች ወደ ሩቅ ቦታዎች ለመበተን ፈቃደኛ ያልነበሩ ይመስላል፤ ብዙ በሆኑ ቁጥር የበለጠ ደስተኛና አስተማማኝ እንደሚሆኑ አስበው ነበር፤ ስለዚህም አብረው ለመቆየት ተመካከሩ፤ የአባቶቻቸው አምላክ እግዚአብሔር የሰጣቸውን ምድር ለመውረስም ዘገዩ (ኢያሱ 18:3)፤ ራሳቸውን ከእግዚአብሔርም ሆነ ከኖኅ የበለጠ ብልህ አድርገው በማሰብ። አሁን እዚህ ላይ የሚከተሉትን እናገኛለን።

I. አብረው የመቆየት ዓላማቸውን የደገፉ ጥቅሞች፣

1. ሁሉም አንድ ቋንቋ ነበራቸው፣ ቁ. 1። ከጥፋት ውሃ በፊት የተለያዩ ቋንቋዎች ቢኖሩም፣ የኖኅ ቋንቋ ብቻ፣ እሱም የአዳም ቋንቋ ሳይሆን አይቀርም፣ ከጥፋት ውሃ ተርፎ ከእርሱ በኋላም ቀጥሎ ነበር። አሁን ሁሉም እርስ በርሳቸው ሲግባቡ፣ እርስ በርሳቸው የመዋደድ ዕድላቸው ከፍ ያለ፣ እርስ በርሳቸው የመረዳዳት ችሎታቸው የላቀ፣ እና እርስ በርሳቸው የመለያየት ዝንባሌያቸው ያነሰ ይሆናል።

2. ለመኖር በጣም ምቹና ሰፊ ቦታ አገኙ (ቁ. 2)፤ በሰናዖር ምድር ያለ ሜዳ፣ ሁሉንም ሊይዝ የሚችል ሰፊ ሜዳ፣ እና በወቅቱ ለነበራቸው ቁጥር ሁሉንም ለመደገፍ የሚያስችል ለም ሜዳ ነበር፤ ምንም እንኳን ቁጥራቸው ሲጨምር ምን ያህል ቦታ እንደሚያስፈልጋቸው ምናልባት ባያስቡም ነበር። ማስታወሻ፡- አሁን ያሉ ማራኪ ምቾቶች ብዙውን ጊዜ ለወደፊቱ ግዴታንና ጥቅምን ችላ ለማለት በጣም ጠንካራ ፈተናዎች ይሆናሉ።

II. እርስ በርሳቸው ለመተሳሰርና በአንድ አካልነት ለመኖር የተጠቀሙበት ዘዴ። በመለኮታዊ ጥበቃ ሥር በሰላም በመሄድ ወሰናቸውን ከማስፋት ይልቅ፣ እነርሱን ለማጠናከር ተመካከሩ፤ ከሰማይ ጋር ለመዋጋት እንደወሰኑ ሰዎችም ራሳቸውን ለመከላከል ተዘጋጁ። የጋራ ውሳኔያቸውም፦ ከተማና ግንብ እንሥራ የሚል ነበር። በቀድሞው ዓለምም (ምዕ. 4:17) ሆነ እዚህ በአዲሱ ዓለም ከተሞችን የገነቡት የመጀመሪያዎቹ ሰዎች መልካም ስምና ዝና የነበራቸው እንዳልሆኑ ልብ ሊባል ይገባል፤ የእግዚአብሔር ተገዢዎች በድንኳን ይኖሩ ነበር፤ ከተሞች መጀመሪያ የተገነቡት በእርሱ ላይ ባመፁና ከእርሱ በራቁ ሰዎች ነበር። እዚህ ላይ የሚከተሉትን ልብ ይበሉ።

1. ይህን ሥራ ለመጀመር እርስ በርሳቸው እንዴት እንደተነሳሱና እንደተበረታቱ። እነርሱም፦ ኑ፣ ጡብ እንሥራ (ቁ. 3) አሉ፤ እንደገናም (ቁ. 4)፦ ኑ፣ ከተማ እንሥራ አሉ፤ እርስ በርሳቸው በመነሳሳት የበለጠ ደፋርና ቆራጥ አደረጉ። ማስታወሻ፡- ሥራውን የሚሠሩት ብዙና አንድ ልብ ሲሆኑ፣ እንዲሁም እርስ በርሳቸው ሲያነሳሱ ታላላቅ ነገሮች ሊከናወኑ ይችላሉ። ኃጢአተኞች እርስ በርሳቸው ለክፉ ሥራዎች እንደሚቀሰቅሱና እንደሚያበረታቱ ሁሉ፣ እኛም እርስ በርሳችን ለፍቅርና ለመልካም ሥራዎች እንድንቀሳቀስ እንማር። መዝ. 122:1፤ ኢሳ. 2:3, 5፤ ኤር. 50:5 ተመልከት።

2. በግንባታቸው ውስጥ የተጠቀሙባቸው ቁሳቁሶች። አገሪቱ ሜዳማ ስለነበረች ድንጋይም ሆነ ጭቃ አላስገኘችም፤ ሆኖም ይህ ከሥራቸው አላገዳቸውም፤ ነገር ግን ከድንጋይ ይልቅ ጡብን፣ ከጭቃ ይልቅም ዝፍት ወይም ሬንጅን ተጠቀሙ። እዚህ ላይ ተመልከት፣ (1.) በዓላማቸው ቆራጥ የሆኑ ሰዎች ምን ያህል እንደሚጥሩ፤ በመልካም ነገር ቀናተኞች ብንሆን ኖሮ፣ ሥራውን ለመቀጠል ምቾት እንደሌለን በማስመሰል ብዙ ጊዜ ባላቆምን ነበር። (2.) በሰው ግንባታና በእግዚአብሔር ግንባታ መካከል ያለው ልዩነት ምን ያህል እንደሆነ፤ ሰዎች ባቢሎናቸውን ሲገነቡ፣ ጡብና ዝፍት ምርጥ ቁሳቁሶቻቸው ናቸው፤ እግዚአብሔር ግን ኢየሩሳሌሙን ሲገነባ፣ መሠረቶቿን በሰንፔር፣ ወሰኖቿንም ሁሉ በሚያማምሩ ድንጋዮች ይጥላል፣ ኢሳ. 54:11, 12፤ ራዕይ 21:19።

3. ለምን ዓላማ እንደገነቡ። አንዳንዶች በዚህ ሌላ የጥፋት ውሃ እንዳይመጣባቸው ራሳቸውን ለመጠበቅ አስበው ነበር ብለው ያስባሉ። እግዚአብሔር ዓለምን ዳግመኛ በውሃ እንደማያጠፋ ነግሯቸው ነበር፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር ቃል ኪዳን ወይም በእርሱ በተሾመች መርከብ ከመታመን ይልቅ በራሳቸው በተሠራ ግንብ ለመታመን ፈለጉ። ሆኖም ይህን ዓላማ ቢኖራቸው ኖሮ፣ ግንባቸውን በሜዳ ላይ ከመገንባት ይልቅ በተራራ ላይ መገንባትን ይመርጡ ነበር፤ ነገር ግን ይህን ግንብ በመገንባት ሦስት ነገሮችን ያሰቡ ይመስላል።

(1.) ለእግዚአብሔር ራሱ እንደ ስድብ የታሰበ ይመስላል፤ ምክንያቱም ጫፉ ወደ ሰማይ የሚደርስ ግንብ ለመሥራት ፈለጉ፤ ይህም እግዚአብሔርን መገዳደርን ወይም ቢያንስ ከእርሱ ጋር መፎካከርን ያሳያል። በቅድስና ሳይሆን በከፍታ ከልዑል እግዚአብሔር ጋር መመሳሰል ወይም በተቻለ መጠን ወደ እርሱ መቅረብ ፈለጉ። ቦታቸውን ረሱ፤ በምድር ላይ መሳብን ንቀው፣ በበር ወይም በመሰላል ሳይሆን በሌላ መንገድ ወደ ሰማይ ለመውጣት ወሰኑ።

(2.) በዚህም ለራሳቸው ስም ለማትረፍ ተስፋ አደረጉ፤ አሁን የሚወራላቸውን ነገር ለመሥራትና ለትውልድ እንደነሱ ያሉ ሰዎች በዓለም ላይ እንደነበሩ ለማሳወቅ ፈለጉ። ሳይሞቱና ምንም መታሰቢያ ሳይተዉ ከመሄድ ይልቅ፣ ይህን የትዕቢታቸው፣ የሥልጣን ጥማታቸውና የሞኝነታቸው መታሰቢያ ለመተው ፈለጉ። ማስታወሻ፡- [1.] በሰዎች ዘንድ ክብርና ስም የማግኘት ፍላጎት ብዙውን ጊዜ ለታላላቅና አስቸጋሪ ሥራዎች እንግዳ የሆነ ቅንዓት ያሳድራል፤ ብዙ ጊዜም ክፉና እግዚአብሔርን የሚያስከፋ ነገር እንድንሠራ ያደርገናል። [2.] በኃጢአት የሚነሱ ስሞችን እግዚአብሔር በአፈር ውስጥ መቅበሩ ፍትሐዊ ነው። እነዚህ የባቢሎን ግንበኞች ለራሳቸው ስም ለማትረፍ ብዙ ሞኝ ወጪ አደረጉ፤ ነገር ግን ይህን ዓላማ እንኳ ማሳካት አልቻሉም፤ ምክንያቱም ከእነዚህ የባቢሎን ግንበኞች የአንዱን ስም እንኳ በማንኛውም ታሪክ ውስጥ አናገኝም። ፊሎ ይሁዳዊ እንዲህ ይላል፦ እያንዳንዱ ሰው ስሙን በጡብ ላይ ቀርጾ ነበር፣ በዘላቂነት ለመታሰቢያነት፤ ሆኖም ይህ እንኳ ዓላማቸውን አላሳካላቸውም።

(3.) መበተናቸውን ለመከላከል አደረጉት፦ በምድር ሁሉ ላይ እንዳንበተን። "ይህ የተደረገው" (ዮሴፉስ እንደሚለው) "ምድርን ሙሏት (ምዕ. 9:1) የሚለውን ትእዛዝ ባለመታዘዝ ነበር።" እግዚአብሔር እንዲበተኑ አዘዛቸው። እነርሱም፦ "አይሆንም፣ አንበተንም፣ አብረን እንኖራለን አብረንም እንሞታለን" አሉ። ይህን ለማድረግም በዚህ ታላቅ ሥራ እርስ በርሳቸው ተሳተፉ። በአንድ ታላቅ ግዛት ለመዋሃድ፣ ይህችን ከተማና ግንብ ለመንግሥታቸው ዋና ከተማና የአንድነታቸው ማዕከል እንድትሆን ለመገንባት ወሰኑ። በዚህ ሁሉ ውስጥ የሥልጣን ጥመኛው ናምሩድ እጅ ሳይኖር አይቀርም። የአንድ የተወሰነ ቅኝ ግዛት አዛዥ በመሆን ብቻ ሊረካ አልቻለም፤ ነገር ግን ዓለም አቀፋዊ ንጉሣዊ አገዛዝን ዓላማ አድርጎ ነበር፤ ለዚህም ሲል፣ ለጋራ ደህንነታቸው አንድ የመሆን ሰበብ በማድረግ፣ ሁሉንም በአንድ አካልነት ለማቆየት ተመካከረ፤ በዚህም ሁሉንም በዓይኑ ሥር በማድረግ በሥልጣኑ ሥር እንዲሆኑ አደረገ። የእነዚህን ኃጢአተኞች ደፋር ትዕቢት ተመልከት። እዚህ ላይ፣ [1.] ለእግዚአብሔር ደፋር ተቃውሞ አለ፦ "ትበተናላችሁ" ይላል እግዚአብሔር። እነርሱም፦ "አንበተንም" ይላሉ። ፈጣሪውን በዚህ መንገድ ለሚከራከር ወዮለት። [2.] ከእግዚአብሔር ጋር ደፋር ፉክክር። ዓለም አቀፋዊ ንጉሥ፣ የሁሉ ጌታ፣ የነገሥታት ንጉሥ መሆን የእግዚአብሔር መብት ነው፤ ይህን የሚያስብ ሰው የእግዚአብሔርን ዙፋን ለመውረስ ይሞክራል፤ እርሱም ክብሩን ለሌላ አይሰጥም።

ቁጥር 5-9

የባቢሎን ግንበኞች ዕቅድ መናድና የእነዚያ ግትር ሰዎች ምክር መገለባበጥ፣ የእግዚአብሔር ምክር በእነርሱ ላይ ጸንቶ እንዲቆም እዚህ ላይ እናገኛለን። የሚከተለውም አለ፦

I. እግዚአብሔር በሂደት ላይ ያለውን ዕቅድ እንዴት እንዳስተዋለ፦ ጌታ ከተማይቱን ለማየት ወረደ፣ ቁ. 5። ይህ በሰው አነጋገር የተገለጸ አባባል ነው፤ እርሱ ወደ ስፍራው መጥተው የሚያዩትን ነገር ሰዎች እንደሚያውቁት ሁሉ በግልጽና ሙሉ በሙሉ ያውቀው ነበር። ልብ በሉ፦

1. በእነርሱ ጉዳይ ላይ ከመፍረዱ በፊት፣ እርሱ መርምሮታል። እግዚአብሔር በኃጢአትና በኃጢአተኞች ላይ በሚያደርጋቸው ነገሮች ሁሉ የማይከራከር ፍትሐዊና ጻድቅ ነውና፣ ማንንም ሳይሰማ አይኮንን።

2. ተቋራጮቹ እጅግ ኩራት የነበራቸው ይህን ግንባታ እንኳ እግዚአብሔር ማስተዋሉ እንደ ትህትና ተግባር ተገልጿል። እርሱ የዚህን የታችኛው ዓለም ክንውኖች፣ እጅግ አስፈላጊ የሆኑትንም እንኳ ለማየት ራሱን ዝቅ ያደርጋልና፣ መዝ. 113:6።

3.