ኦሪት ዘዳግም 9

፱፥፩-፮ ሙሴ አሁን ሊገጥሟቸው የነበሩትን የጠላቶቻቸውን ጥንካሬ ያመለክታል። ይህም ወደ እግዚአብሔር ሊገፋቸውና ተስፋቸውንም በእርሱ እንዲጥሉ ነበር። እግዚአብሔር ከእነርሱ ጋር በመሆኑ ድል እንደሚቀዳጁ ያረጋግጥላቸዋል። ይህን ጸጋ ከእግዚአብሔር ዘንድ እንዳስገኘ አድርገው የራሳቸውን ጽድቅ ፈጽሞ እንዳያስቡ ያስጠነቅቃቸዋል። በክርስቶስ ጽድቅም ኃይልም አለን፤ በራሳችንም ሆነ በራሳችን በቂነት ሳይሆን በእርሱ መመካት አለብን። እግዚአብሔር የሚያባርራቸው የእነዚህ አሕዛብ ክፋት ነው። እግዚአብሔር የሚጥላቸው ሁሉ በራሳቸው ክፋት ምክንያት ይጣላሉ፤ እርሱ የሚቀበላቸው ግን አንድም በራሳቸው ጽድቅ ምክንያት አይቀበሉም። እንግዲህ መመካት ለዘላለም ተወግዷል፤ ኤፌ ፪፥፱፥፲፩፥፲፪ ተመልከት።

ምዕራፍ 9 በዚህ ምዕራፍ የሙሴ ዓላማ እስራኤላውያን ከእግዚአብሔር ሊቀበሏቸው የነበሩትን ታላላቅ በረከቶች ለመቀበል ሙሉ በሙሉ ብቁ እንዳልሆኑ ለማሳመን ነበር፤ ይህንንም እንደ ቻርተራቸው ራስጌ በትልልቅ ፊደላት “ይህንን የማደርገው ለእናንተ ስትል እንዳልሆነ እወቁ” ሕዝቅኤል 36:32 በማለት ጽፏል።

I. በጠላቶቻቸው ላይ ድል እንደሚያደርጉ ያረጋግጥላቸዋል (ቁ. 1-3)። II. ስኬቶቻቸውን ለራሳቸው ብቃት ሳይሆን፣ በጠላቶቻቸው ላይ ለተሰለፈው የእግዚአብሔር ፍትህና ለአባቶቻቸው ለገባው ቃሉ ታማኝነት እንዲሰጡ ያስጠነቅቃቸዋል (ቁ. 4-6)። III. በራሳቸው ጽድቅ የሚመኩበት ምንም ምክንያት እንደሌላቸው ግልጽ ለማድረግ፣ ስህተቶቻቸውን ይጠቅሳል፤ የእስራኤልን መተላለፍና የያዕቆብን ኃጢአት ያሳያል። በአጠቃላይ፣ ሁልጊዜም የሚያስቆጡ ሕዝቦች ነበሩ (ቁ. 7-24)። በተለይ ደግሞ፣ 1. የወርቅ ጥጃን በተመለከተ፣ ታሪኩን በሰፊው ይተርካል (ቁ. 8-21)። 2. የዓመፃቸውንም ሌሎች ምሳሌዎች ይጠቅሳል (ቁ. 22, 23)። 3. በቁጥር 25 ላይ ደግሞ፣ በወርቅ ጥጃው ምክንያት እንዳይጠፉ በኮሬብ ለእነርሱ ስላደረገው ምልጃ ለመናገር ይመለሳል።

ቁጥር 1-6 ትኩረት ለመሳብ የቀረበው ጥሪ (ቁ. 1)፣ እስራኤል ሆይ ስማ፣ ይህ ከቀደመው ንግግር በኋላ በተወሰነ ጊዜ፣ ምናልባትም በሚቀጥለው ሰንበት የተሰጠ አዲስ ንግግር እንደሆነ ያመለክታል።

I. ሙሴ ሊገጥሟቸው የነበሩትን የጠላቶች አስፈሪ ጥንካሬ ለሕዝቡ ያሳያል፣ ቁ. 1። ሊያባርሯቸው የነበሩት ሕዝቦች ከእነርሱ የበለጠ ኃያል ነበሩ፤ እንደ አሜሪካ ተወላጆች በቀላሉ ምርኮ የሚሆኑ ያልሰለጠኑና ያልተደራጁ ሕዝቦች አልነበሩም። ነገር ግን፣ ቢከቧቸው፣ ከተሞቻቸው በዚያን ጊዜ በነበረው የጦር ምሽግ ጥበብ መሠረት በሚገባ የተመሸጉ እንደሆኑ ያገኙ ነበር፤ በሜዳ ላይ ቢዋጉዋቸው፣ በፊታቸው መቆም አይቻልም ተብሎ በሕዝብ ዘንድ የተወራላቸው ታላላቅና ረዣዥም ሕዝቦችን ያገኙ ነበር፣ ቁ. 2። ይህ አገላለጽ ክፉ ሰላዮች ካደረጉት ጋር ተመሳሳይ ነው (ዘኍልቍ 13:28, 33)፣ ነገር ግን በጣም የተለየ ዓላማ ነበረው፡ ያ ዓላማ ከእግዚአብሔር እንዲርቁና በእርሱ ያላቸውን ተስፋ እንዲያጡ ለማድረግ ነበር፤ ይህ ግን ወደ እግዚአብሔር እንዲቀርቡና በእርሱ ያላቸውን ተስፋ እንዲያጠናክሩ ለማድረግ ነበር፣ ምክንያቱም ሁሉን ቻይ ከሆነው ኃይል ያነሰ ኃይል ሊጠብቃቸውና ሊያሳካላቸው አይችልምና።

II. የጠላት ጥንካሬ ቢኖርም፣ የእግዚአብሔር ከእነርሱ ጋር መሆን ድል እንደሚያስገኝላቸው ያረጋግጥላቸዋል፣ ቁ. 3። “ስለዚህ ለስኬት ምን ላይ መታመን እንዳለብህና ወዴት መመልከት እንዳለብህ ተረዳ፤ በፊትህ የሚሄደው አምላክህ እግዚአብሔር ነው፤ እርሱም እንደ አዛዥህ ወይም ዋና አዛዥህ መመሪያ ለመስጠት ብቻ ሳይሆን፣ በመካከላቸው ፍርድን ለመፈጸም እንደ የሚበላ እሳት ነው። ተመልከት፣ እርሱ ያጠፋቸዋል፣ ከዚያም አንተ ታባርራቸዋለህ። እርሱ ካላጠፋቸውና ካላዋረዳቸው በቀር አንተ ልታባርራቸው አትችልም። ነገር ግን አንተ በቁም ነገር እነርሱን ለማባረር ካልተነሳህ በቀር እርሱ አያጠፋቸውም አያዋርዳቸውም።” በእግዚአብሔር ጸጋ ላይ በመመካት ጥረታችንን ማድረግ አለብን፣ ጥረታችንን ካደረግን ደግሞ ያንን ጸጋ እናገኛለን።

III. ይህን ሞገስ ከእግዚአብሔር እጅ ያገኙት በራሳቸው ጽድቅ እንደሆነ አድርገው ትንሽም ቢሆን እንዳያስቡ ያስጠነቅቃቸዋል፡- “በጽድቄ የተነሳ (መልካም ስነምግባሬን በተመለከተ ወይም ለማንኛውም መልካም አገልግሎት ምትክ) እግዚአብሔር ይህችን ምድር እንድወርስ አምጥቶኛል አትበል (ቁ. 4)፤ በጽድቅህ ወይም በልብህ ቅንነት የተነሳ፣ ወይም በመልካም ምግባርህ ወይም በመልካም ዝንባሌህ የተነሳ እንደሆነ ፈጽሞ አታስብ” ቁ. 5። እናም ደግሞ (ቁ. 6) ላይ አጥብቆ ተነግሯል፣ ምክንያቱም ሰዎችን ከራሳቸው ብቃት አስተሳሰብ ማውጣት ከባድ ቢሆንም፣ መደረግ ያለበት በጣም አስፈላጊ ነገር ነው፡- “አምላክህ እግዚአብሔር ይህችን ምድር በጽድቅህ የተነሳ እንዳልሰጠህ ተረዳ (እወቅ፣ እመንበት፣ አስብበት)። በዚያ ሁኔታ ወደ እርሷ ለመምጣት ቢሆን ኖሮ፣ አንገተ ደንዳና ሕዝብ ስለሆንህ ለዘላለም ከእርሷ ትገለል ነበር።” ማስታወሻ፡- ሰማያዊቷን ከነዓን መውረሳችን፣ ለራሳችን ብርታት ሳይሆን ለእግዚአብሔር ኃይል መታሰብ እንዳለበት ሁሉ፣ ለራሳችን ብቃት ሳይሆን ለእግዚአብሔር ጸጋ መታሰብ አለበት። በክርስቶስ ጽድቅና ጥንካሬ አለን፤ ስለዚህ በእርሱ ልንመካ ይገባል እንጂ በራሳችን ወይም በራሳችን በቂነት አይደለም።

IV. እግዚአብሔር ይህን መልካም ምድር ከከነዓናውያን እጅ ወስዶ በእስራኤል ላይ የሚያስቀምጥበትን እውነተኛ ምክንያቶች ያሳውቃቸዋል፤ እነዚህም ከራሱ ክብር የተወሰዱ ናቸው እንጂ ከእስራኤል ብቃት የመጡ አይደሉም።

1. ጣዖት አምላኪዎችን በማጥፋት ይከበራል፤ እነርሱ እርሱን እንደጠሉ በትክክል ይታያሉ፣ ስለዚህም በደላቸውን በእነርሱ ላይ ይጎበኛል። እግዚአብሔር የሚያባርራቸው የእነዚህ ሕዝቦች ክፋት የተነሳ ነው፣ ቁ. 4፣ እና ደግሞ ቁ. 5። እግዚአብሔር የሚጥላቸው ሁሉ በራሳቸው ክፋት የተነሳ ነው፤ የሚቀበላቸው ግን በራሳቸው ጽድቅ የተነሳ አይደለም።

2. ከእርሱ ጋር ቃል ኪዳን ለገቡት የገባውን ቃል በመፈጸም ይከበራል፡- እግዚአብሔር እርሱን የወደዱና እርሱን ለመከተል ሁሉን የተዉ ለአባቶች፣ ይህን ምድር ለዘራቸው እንደሚሰጥ ማለ፤ ስለዚህም እርሱን ለሚወዱትና ትእዛዛቱን ለሚጠብቁ በሺዎች ለሚቆጠሩት የተስፋውን ምሕረት ይጠብቃል፤ ቃሉ እንዲከሽፍ አይፈቅድም። የተወደዱት ለአባቶቻቸው ሲሉ ነው፣ ሮሜ 11:28። በዚህም መመካት ለዘላለም ተወግዷል። ኤፌሶን 1:9, 11 ተመልከት።