2ኛ ተሰሎንቄ 2

2:1-4 በክርስቲያኖች መካከል ስህተቶች ቢነሱ፣ እኛ ልናርማቸው ይገባል፤ መልካም ሰዎችም ቃላቸውንና ተግባራቸውን በመሳሳት የሚነሱ ስህተቶችን ሙሉ በሙሉ ለመግታት ጥንቃቄ ያደርጋሉ። ክፋት ለመፈጸም የሚጠብቅ ተንኮለኛ ጠላት አለን፤ እርሱም ስህተቶችን ያነሳሳል፣ እንዲያውም ከመጽሐፍ ቅዱስ ቃላት በመነሳት ጭምር። ስለ ክርስቶስ መምጣት ጊዜ ምንም ዓይነት እርግጠኛ ባንሆንም ወይም ስህተቶች ቢነሱም፣ መምጣቱ ግን ራሱ በእርግጥ ይሆናል። ይህ በቤተ ክርስቲያን ዘመናት ሁሉ የሁሉም ክርስቲያኖች እምነትና ተስፋ ሆኖ ኖሯል፤ የብሉይ ኪዳን ቅዱሳንም እምነትና ተስፋ ነበር። ሁሉም አማኞች ወደ ክርስቶስ ይሰበሰባሉ፣ ከእርሱ ጋር ለመሆንና በፊቱ ለዘላለም ለመደሰት። የክርስቶስን ዳግም ምጽዓት አጥብቀን ልናምን ይገባል፤ ነገር ግን ተሰሎንቄ ሰዎች ስለ ጊዜው ተሳስተው፣ የነገሩን እውነትነት ወይም እርግጠኝነት እንዳይጠራጠሩ ስጋት ነበረ። ሐሰተኛ ትምህርቶች ውኃን ወደዚህና ወደዚያ እንደሚያገላብጡ ነፋሳት ናቸው፤ የሰዎችንም አእምሮ ያውካሉ፣ የሰዎች አእምሮ ደግሞ እንደ ውኃ የረጋ አይደለም። ጌታችን እንደሚመጣና ሁሉንም ቅዱሳኑንም ወደ እርሱ እንደሚሰበስብ ማወቃችን በቂ ነው። የክርስቶስን መምጣት እንደቀረበ አድርገው እንዳይጠብቁበት ምክንያት ተሰጥቷል። በመጀመሪያ አንድ አጠቃላይ ክህደት (ወይም የሃይማኖት መውደቅ) ይኖራል፣ ይህም የክርስቶስ ተቃዋሚ፣ ያ የኃጢአት ሰው እንዲነሳ ምክንያት የሚሆን ነው። በዚህ የኃጢአት ሰውና የጥፋት ልጅ ማን ወይም ምን እንደተፈለገበት ብዙ ክርክሮች ነበሩ። የኃጢአት ሰው ክፋትን የሚፈጽም ብቻ ሳይሆን፣ በሌሎችም ውስጥ ኃጢአትንና ክፋትን የሚያበረታታና የሚያዝዝ ነው፤ የጥፋት ልጅም ነው፣ እርሱ ለተረጋገጠ ጥፋት የተመደበ ስለሆነ፣ እና ብዙዎችን በነፍስም በሥጋም ለማጥፋት መሣሪያ ነው። እግዚአብሔር በጥንት ዘመን በመቅደስ ውስጥ እንደነበረና በዚያም እንደተሰገደለት፣ አሁንም በቤተ ክርስቲያኑ ውስጥና ከእርሷ ጋር እንዳለ ሁሉ፤ እዚህ የተጠቀሰው የክርስቶስ ተቃዋሚ፣ በክርስትና ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የእግዚአብሔርን ስልጣን የሚቀማ፣ መለኮታዊ ክብርንም የሚጠይቅ ነው።

፪ኛ ተሰሎንቄ ፪፥፭-፲፪ የኃጢአት ሰውን ያገደው ወይም የከለከለው ነገር ነበረ። ይህም በዚያን ጊዜ ሐዋርያው በግልጽ ያልተናገረው የሮም መንግሥት ኃይል እንደነበረ ይገመታል። የትምህርትና የአምልኮ መበላሸት ቀስ በቀስ እየገባ መጣ፤ ሥልጣንንም መነጠቅ እንዲሁ በደረጃ ነበር፤ በዚህም የዓመፅ ምሥጢር አሸነፈ።