1ኛ ዮሐንስ 5

5:1-5 ለእግዚአብሔር ሕዝብ ያለው እውነተኛ ፍቅር ከተፈጥሮአዊ ደግነት ወይም ከቡድን ዝምድና የሚለየው ከእግዚአብሔር ፍቅርና ትእዛዛቱን ከመታዘዝ ጋር በመጣመሩ ነው። ፍቅርን ያስተማረው ያው መንፈስ ቅዱስ ታዛዥነትንም አስተምሯል፤ ልማዱ ኃጢአትን የሚሠራ ወይም የታወቀ ግዴታውን የሚዘነጋ ሰው ደግሞ የእግዚአብሔርን ልጆች በእውነት ሊወድ አይችልም። የእግዚአብሔር ትእዛዛት ቅዱሳን፣ ጻድቃን፣ እና የነጻነትና የደስታ መልካም ሕግጋት እንደመሆናቸው፣ ከእግዚአብሔር የተወለዱትና የሚወዱትም ከባድ አድርገው አይመለከቷቸውም፣ ነገር ግን እርሱን በተሟላ ሁኔታ ማገልገል ባለመቻላቸው ያዝናሉ። ራስን መካድ ያስፈልጋል፣ ነገር ግን እውነተኛ ክርስቲያኖች ከሁሉም መሰናክሎች በላይ የሚያስወጣ መርህ አላቸው። ውጊያው ብዙውን ጊዜ ከባድ ቢሆንም፣ እንደገና የተወለደውም ቢወድቅም፣ ተነስቶ በቆራጥነት ትግሉን ያድሳል። ሆኖም በክርስቶስ ከሚያምኑት በቀር ሁሉም በሆነ መንገድ ለዓለም ልማዶች፣ አመለካከቶች ወይም ፍላጎቶች ባሪያዎች ናቸው።

እምነት የድል መንስኤ፣ ዘዴው፣ መሣሪያው፣ የምናሸንፍበት መንፈሳዊ ትጥቅ ነው። በእምነት በኩል፣ ዓለምን በመናቅና በመቃወም ከክርስቶስ ጋር እንጣበቃለን። እምነት ልብን ይቀድሳል፣ እናም ዓለም በነፍሳት ላይ ኃይልና ገዥነትን የምታገኝባቸውን እነዚያን ሥጋዊ ምኞቶች ያነጻል። በውስጡም ከዓለም በሚኖረው ይበልጥ ታላቅ የሆነ የጸጋ መንፈስ አለው። እውነተኛው ክርስቲያን ዓለምን በእምነት ያሸንፋል፤ በጌታ በኢየሱስ ምድራዊ ሕይወትና ምግባር ውስጥ ይህ ዓለም ሊተውና ሊሸነፍ እንደሚገባ ያያል። በዚህ ዓለም ሊረካ አይችልም፣ ነገር ግን ከዚህ በላይ ይመለከታል፣ እናም ወደ ሰማይ እየተንደረደረ፣ እየታገለና እየጣረ ነው። ሁላችንም እንደ ክርስቶስ ምሳሌ ዓለምን ማሸነፍ አለብን፣ አለበለዚያ ለጥፋታችን ትሸንፈናለች።

5:6-8 እኛ በውስጥም በውጭም የረከስን ነን፤ በውስጥ በኩል ደግሞ፣ በተፈጥሯችን ባለው የኃጢአት ኃይልና ርኩሰት። ለመንጻታችንም በክርስቶስ ኢየሱስ ውስጥና በእርሱ አማካኝነት የእንደገና መወለድ ማጠብ እና በመንፈስ ቅዱስ መታደስ አለ።

አንዳንዶች በዘህ ስፍራ ሁለት ቅዱስ ምሥጢራት እንደተጠቀሱ ያስባሉ፦ በውሃ የሚፈጸመው ጥምቀት፣ የእንደገና መወለድ ውጫዊ ምልክት እና በመንፈስ ቅዱስ ከኃጢአት ርኩሰት የመንጻት ምልክት፤ እንዲሁም የጌታ እራት፣ የክርስቶስ ደም መፍሰስ ውጫዊ ምልክት እና ለይቅርታና ለጽድቅ በእምነት እርሱን መቀበል ምልክት ናቸው። እነዚህ ሁለቱም የመንጻት መንገዶች በብሉይ ኪዳን በሥርዓታዊ መሥዋዕቶችና መንጻቶች ተመስለው ነበር። ይህ ውሃና ደም ለድነታችን አስፈላጊ የሆነውን ሁሉ ያጠቃልላሉ።

በውሃውም ነፍሳችን ለሰማይና በብርሃን ላሉ ቅዱሳን ማደሪያ ታጥባ ትነጻለች። በደሙ ደግሞ እንጸድቃለን፣ እንታረቃለን እንዲሁም በእግዚአብሔር ፊት ጻድቃን ሆነን እንቀርባለን። በደሙ፣ የሕግ እርግማን ስለተረካ፣ ተፈጥሯችንን በውስጥ ለማንጻት መንጻትን የሚሰጥ መንፈስ ይገኛል። ውሃውም ሆነ ደሙ ከተሰዋው ቤዛ ጎን ፈሰሱ። እርሱ ቤተ ክርስቲያንን ወደደ፣ ራሱንም ስለእርሷ ሰጠ፣ በቃሉ በውሃ መታጠብ ያነጻትና ይቀድሳት ዘንድ፤ ክብር ያላትን ቤተ ክርስቲያን አድርጎ ለራሱ ሊያቀርባት። ኤፌ 5:25-27።

ይህ በእግዚአብሔር መንፈስ ውስጥና በእርሱ አማካኝነት፣ እንደ አዳኙ አዋጅ ተፈጽሟል። እርሱ የእግዚአብሔር መንፈስ ነውና ሊዋሽ አይችልም። ስለ ክርስቶስ ማንነትና ድነትም ለእነዚህ ትምህርቶች ሦስት ምስክሮች መስክረዋል። አብ፣ በተደጋጋሚ፣ ከሰማይ በድምጽ ኢየሱስ ወዳጅ ልጁ እንደሆነ አውጇል። ቃል ደግሞ እርሱና አብ አንድ እንደሆኑ፣ እርሱንም ያየ አብን እንዳየ አውጇል። መንፈስ ቅዱስም፣ ከሰማይ ወርዶ በጥምቀቱ ጊዜ በክርስቶስ ላይ ያረፈው፤ በነቢያት ሁሉ እርሱን የመሰከረ፤ ለሐዋርያትም በተአምራዊ ኃይላት ስጦታዎች የትንሣኤውንና የመካከለኛነት አገልግሎቱን የመሰከረ ነው።