መዝሙረ ዳዊት 81

81:1-7 ለእግዚአብሔር ልናቀርበው የምንችለው አምልኮ ሁሉ ከልህቀቱ በታች ነው፤ በተለይም ከኃጢአትና ከቁጣ ባገኘነው ቤዛነት የተነሳ ለእርሱ ያለብን ግዴታ እጅግ ታላቅ ነው። እግዚአብሔር ለእስራኤል ያደረገው ነገር በሕዝባዊ ክብረ በዓላት ይታሰብ ነበር። ነጻ መውጣት ይበልጥ ጸጋ የበዛበትና ይበልጥ የከበረ ሆኖ እንዲታይ፣ ከእርሱ ነጻ የወጣንበትን ችግር ይበልጥ ከባድ የሚያደርገውን ሁሉ መመልከት መልካም ነው። ጨቋኛችን ሰይጣን ያመጣንበትን አሳፋሪና አጥፊ ባርነት ፈጽሞ መርሳት የለብንም። ነገር ግን በህሊና ጭንቀት ውስጥ ሆነን ነጻ መውጣትን ለማግኘት እንድንጮህ ስንመራ፣ ጌታ ጸሎታችንን ይመልሳል፣ ነጻም ያወጣናል። የኃጢአት ህሊናዊ ማሳመንና በመከራ የሚመጡ ፈተናዎች ለህዝቡ ያለውን አሳቢነት ያረጋግጣሉ። አይሁድ በልዩ በዓላት ቀኖቻቸው ከግብፅ መውጣታቸውን (ቤዛነታቸውን) በዚህ መንገድ እንዲያስታውሱ ከተጠሩ፣ እኛም በክርስቲያናዊው ሰንበት በጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ከከፋ ባርነት የተፈጸመልንን ይበልጥ የከበረውን ቤዛነት ማሰብ እጅግ ይገባናል።

መዝሙር 81 ይህ መዝሙር የተጻፈው፣ እንደሚገመተው፣ በተለየ የእግዚአብሔር አቅርቦት ምክንያት ሳይሆን፣ ነገር ግን ለተለየ ሥርዓት ክብረ በዓል ነው፤ በአጠቃላይ ለአዲስ ጨረቃ ወይም ለሰባተኛው ወር አዲስ ጨረቃ የመለከት በዓል፣ ዘሌዋውያን 23:24፤ ዘኍልቍ 29:1። ዳዊት በመንፈስ ቅዱስ መዝሙርን ወደ ቤተ መቅደስ አገልግሎት ሲያስገባ ይህ መዝሙር ለዚያ ቀን የታሰበ ነበር፣ የዚያን ቀን ተገቢውን አምልኮ ለማነሳሳትና ለመርዳት። ሁሉም መዝሙሮች ጠቃሚዎች ናቸው፤ ነገር ግን አንድ መዝሙር ከሌላው ይልቅ ለቀኑና ለሥርዓቶቹ ተስማሚ ከሆነ፣ ያንን መምረጥ ይገባናል። የሃይማኖታዊ ስብሰባዎቻችን ሁለት ታላላቅ ዓላማዎች፣ እናም በእነርሱ ላይ ስንገኝ ልናስባቸው የሚገቡን፣ በዚህ መዝሙር ውስጥ ተመልሰዋል፤ እነርሱም ለእግዚአብሔር ክብርን መስጠትና ከእግዚአብሔር ትምህርትን መቀበል፣ “የእግዚአብሔርን ውበት ለማየትና በመቅደሱ ለመጠየቅ” ናቸው። በዚህ መዝሙርም በታላላቅ በዓሎቻችን ላይ እንረዳለን፤ I. እግዚአብሔር ለሕዝቡ ስላለው ማንነት (ቁ. 1-3) እና ስላደረገላቸው ነገር (ቁ. 4-7) እግዚአብሔርን በማመስገን። II. ለእግዚአብሔር ስላለን ግዴታ (ቁ. 8-10)፣ ከእርሱ የመራቅ አደጋ (ቁ. 11, 12)፣ እና ከእርሱ ጋር ብንጣበቅ የምናገኘው ደስታ (ቁ. 13-16) እርስ በእርሳችን በማስተማርና በመምከር። ይህ በመጀመሪያ ለጥንቷ እስራኤል የተነገረ ቢሆንም፣ ለእኛ ትምህርት ተብሎ የተጻፈ ነው፤ ስለዚህም በተግባር ሊዘመር ይገባል።

ለመዘምራን አለቃ በጌትት ላይ። የአሳፍ መዝሙር።

ቁጥር 1-7 የእግዚአብሔር ሕዝብ በታላቁ ቀን፣ በእግዚአብሔር በዓል ቀን፣ ሲሰበሰቡ፣ የሚሠሩት ሥራ እንዳለ ሊነገራቸው ይገባል፤ ምክንያቱም ወደ ቤተ ክርስቲያን የምንሄደው ለመተኛት ወይም ሥራ ፈት ለመሆን አይደለም፤ አይደለም፣ የእያንዳንዱ ቀን ግዴታ የሚጠይቀው፣ በየቀኑ መከናወን ያለበት የቀን ሥራ አለ። እናም እዚህ ላይ፣

I. የእግዚአብሔር አምላኪዎች ወደ ሥራቸው ይነሳሳሉ፣ እናም ይህን መዝሙር በመዘመር እርስ በእርሳቸው እንዲነሳሱ ይማራሉ፣ ቁ. 1-3። ዓላማችንም ለእግዚአብሔር ስሙ የሚገባውን ክብር መስጠት ነው፣ እናም በሁሉም ሃይማኖታዊ ስብሰባዎቻችን ይህንን እንደ ሥራችን ልንመለከተው ይገባል።

1. ይህንን ስናደርግ እግዚአብሔርን እንደ ኃይላችን፣ እና እንደ ያዕቆብ አምላክ ልንመለከተው ይገባል፣ ቁ. 1። እርሱ የእስራኤል ኃይል ነው፣ እንደ ሕዝብ፤ ምክንያቱም ከእነርሱ ጋር በቃል ኪዳን ያለ አምላክ ነውና፣ በኃይል የሚጠብቃቸው፣ የሚደግፋቸውና የሚያድናቸው፣ ጦርነቶቻቸውን የሚዋጋላቸውና በጀግንነትና በድል እንዲያደርጉ የሚያደርጋቸው። እርሱ የእያንዳንዱ እስራኤላዊ ኃይል ነው፤ በጸጋው ሁሉንም አገልግሎቶቻችንን፣ መከራዎቻችንንና ግጭቶቻችንን እንድናልፍ እንችላለን፤ እናም ለእርሱ፣ እንደ ኃይላችን፣ ልንጸልይ ይገባል፣ እናም ከእርሱ ጋር መንፈሳዊ ኅብረት ያለን የያዕቆብ ተጋዳይ ዘር አምላክ እንደመሆኑ መጠን ምስጋና ልንዘምርለት ይገባል።

2. ይህንን በቅዱስ ደስታና በድል አድራጊነት መግለጫዎች ሁሉ ልናደርገው ይገባል። ያኔ በሙዚቃ መሳሪያዎች፣ በከበሮ፣ በገናና በመሰንቆ ይደረግ ነበር፤ እናም መለከትን በመንፋት፣ አንዳንዶች እንደሚሉት በሲና ተራራ ላይ የነበረውን የመለከት ድምፅ ለማስታወስ፣ ይህም እየጨመረ ይሄድ ነበር። ያኔም ሆነ አሁን መዝሙር በመዘመር፣ በታላቅ ድምፅ በመዘመርና በደስታ ድምፅ በማሰማት መደረግ አለበት። የገና ደስታና የመለከት ግርማ ሞገስ እግዚአብሔር በደስታና በሐሴት፣ በአክብሮትና በአምላካዊ ፍርሃት ሊመለክ እንደሚገባ ያመለክተናል። በታላቅ ድምፅ መዘመርና ድምፅ ማሰማት እግዚአብሔርን በማመስገን ሞቅ ያለና አፍቃሪ መሆን እንዳለብን፣ በእርሱ ላይ ያለንን ጥገኝነትና ለእርሱ ያለብንን ግዴታ ለመቀበል የማናፍር እንደመሆናችን መጠን፣ ከልብ በጎ ፈቃድ ምስጋናውን ልንገልጽ እንደሚገባ፣ እናም በዚህ ሥራ ብዙዎችን አንድ ላይ ልናቀናጅ እንደሚገባ ያመለክታል። ብዙ በሆኑ ቁጥር የተሻለ ነው፤ ወደ ሰማይ ይበልጥ ይመስላል።

3. ይህ በተወሰነው ጊዜ መደረግ አለበት። እግዚአብሔርን ለማመስገን የማይመች ጊዜ የለም (በቀን ሰባት ጊዜ አመሰግንሃለሁ፤ አይ፣ በእኩለ ሌሊት ተነስቼ አመሰግንሃለሁ)፤ ነገር ግን አንዳንድ ጊዜያት የተወሰኑ ናቸው፣ እግዚአብሔር እኛን ለመገናኘት ሳይሆን (እርሱ ሁልጊዜ ዝግጁ ነውና)፣ ነገር ግን እርስ በእርሳችን ለመገናኘት፣ አንድ ላይ ሆነን ለማመስገን። የታላቁ በዓል ቀን የምስጋና ቀን መሆን አለበት፤ የእግዚአብሔርን በረከት ስጦታዎች ስንቀበልና በእነርሱ ስንደሰት፣ ያኔ ምስጋናውን መዘመር ተገቢ ነው።

II. እዚህ ላይ በሥራቸው ይመራሉ::

1. የሚከበሩበትን መለኮታዊ ሥርዓት ሊመለከቱ ይገባል። በሁሉም ሃይማኖታዊ አምልኮዎች ትእዛዙን ልንመለከት ይገባል (ቁ. 4)፦ ይህ ለእስራኤል ሕዝብ የሃይማኖትን ገጽታ ለመጠበቅ የተሰጠ ሥርዓት ነበር፤ የያዕቆብ አምላክ ሕግ ነበር፣ ይህም የያዕቆብ ዘር ሁሉ ሊታዘዘውና ሊገዛለት የሚገባ ነው። ማስታወሻ፦ እግዚአብሔርን ማመስገን የምናደርገው መልካም ነገር ብቻ ሳይሆን፣ ልንሠራው ግዴታ ያለብን የማይቀር ተግባራችን ነው፤ ችላ ብንለው አደጋ ላይ እንወድቃለን፤ እናም በሁሉም ሃይማኖታዊ ልምምዶች ሥርዓቱን እንደ ፈቃዳችንና ደንባችን ልንመለከት ይገባል፦ "ይህን የማደርገው እግዚአብሔር ስላዘዘኝ ነው፤ ስለዚህም እንደሚቀበለኝ ተስፋ አደርጋለሁ"፤ ያኔ በእምነት ይደረጋል።

2. የመታሰቢያው የሆነውን የመለኮታዊ አቅርቦት ሥራዎችን ወደኋላ መለስ ብለው ሊመለከቱ ይገባል። ይህ ታላቅ አገልግሎት ለምስክርነት (ቁ. 5)፣ ለተጨባጭ እውነታዎች ማረጋገጫ የሚሆን ዘላቂ ባህላዊ ማስረጃ ተብሎ ተሾመ። ለእስራኤል ምስክር ነበር፣ አባቶቻቸው እግዚአብሔር ያደረገላቸውን እንዲያውቁና እንዲያስታውሱ፣ እናም እነርሱን ቢረሱና ባያውቁአቸው በእነርሱ ላይ ምስክር ይሆን ነበር።

(1.) መዝሙረኛው፣ በሕዝቡ ስም፣ በዚህና በሌሎች በዓላት የሚታሰበውን የእግዚአብሔርን አጠቃላይ ሥራ ለእስራኤል ጥቅም ሲል ያስታውሳል፣ ቁ. 5። እግዚአብሔር ፈርዖንን እስራኤልን እንዲለቅ ለማስገደድ የግብፅን ምድር ለማጥፋት በወጣ ጊዜ፣ ለዘላለም በትውልዶቻቸው እንዲከበሩ ታላላቅ የበዓል ቀናትን አዘዘ፣ እንደ መታሰቢያ፣ በተለይም ፋሲካን፣ ይህም ምናልባት በታላቁ የበዓል ቀን (ቁ. 3) የተገለጸ ሊሆን ይችላል፤ ያ የተሾመው እግዚአብሔር በግብፅ ምድር በኩል ሲያልፍ በኩሮችን ለማጥፋትና የእስራኤላውያንን ቤቶች ሲያልፍ ነበር፣ ዘጸአት 12:23, 24። በእርሱም ያ ድንቅ ሥራ ለዘላለም መታሰቢያ ሆኖ እንዲቆይ ተደረገ፣ ሁሉም ትውልዶች በእርሱ የእግዚአብሔርን ቸርነትና ጥብቅነት እንዲመለከቱ። መዝሙረኛው፣ ለሕዝቡ ሲናገር፣ በግብፅ ባርነት ውስጥ የነበራቸውን ይህን የሚያባብስ ሁኔታ ያስተውላል፣ እዚያም የማይረዱትን ቋንቋ ይሰሙ ነበር፤ እዚያም እንግዳ በሆነ ምድር ውስጥ እንግዶች ነበሩ። ግብፃውያንና ዕብራውያን እርስ በእርሳቸው ቋንቋ አይረዱም ነበር፤ ዮሴፍ ወንድሞቹን በተርጓሚ አማካኝነት ተናገራቸውና (ዘፍጥረት 42:23)፣ ግብፃውያንም ለያዕቆብ ቤት እንግዳ ቋንቋ ያላቸው ሕዝብ እንደሆኑ ተነግሯል፣ መዝሙር 114:1። መዳን ይበልጥ ጸጋ የሞላበት፣ ይበልጥ የከበረ እንዲሆን፣ ከእርሱ የተዳንበትን ችግር ይበልጥ ከባድ የሚያደርገውን ሁሉ ማስተዋል መልካም ነው።

(2.) መዝሙረኛው፣ በእግዚአብሔር ስም፣ ሕዝቡን ከአዳናቸው ዝርዝር ጉዳዮች መካከል አንዳንዶቹን ያስታውሳል። እዚህ ላይ ሰውየውን ይለውጣል፣ ቁ. 6። እግዚአብሔር በእርሱ በኩል ሲናገር፦ "ትከሻውን ከሸክሙ አነሳሁ" ይላል። ይህንን በበዓል ቀን ያስታውስ፦

[1.] እግዚአብሔር ከባርነት ቤት እንዳወጣቸው፣ ሊሰምጡበት ከነበረው የጭቆና ሸክም ትከሻቸውን እንዳነሳ፣ እጃቸውንም ከድስቶች፣ ወይም ከቅርጫቶች፣ ወይም ከሸክላና ከጡብ ከሚሸከሙባቸው ቅርጫቶች እንዳዳነ። ከባርነት መዳን በጣም የሚታይ ምሕረት ነውና ለዘላለም መታሰቢያ ሊሆን ይገባል። ነገር ግን ይህ ብቻ አልነበረም።

[2.] እግዚአብሔር በቀይ ባሕር አድኗቸዋል፤ ያኔ በችግር ውስጥ ጮኹ፣ እርሱም አዳናቸውና የጠላቶቻቸውን ዕቅድ በእነርሱ ላይ አከሸፈ፣ ዘጸአት 14:10። ያኔም ከነጎድጓድ ምስጢራዊ ስፍራ በእውነተኛ መልስ መለሰላቸው፤ ማለትም፣ እግዚአብሔር በግብፃውያን ሠራዊት ላይ የተመለከተበትና ያወከበት ከእሳት ዓምድ ነበር፣ ዘጸአት 14:24, 25።