መዝሙረ ዳዊት 79

79:1-5. ቅሬታ የቀረበው ወደ አምላክ ነው። ልጆች ሊረዷቸው ወደሚችልና ፈቃደኛ ወደሆነ አባት እንጂ ወዴት ይሄዳሉ? ኃጢአት በቅድስቲቱ ከተማ ያመጣውን ለውጥ ተመልከት፤ አሕዛብ በነሱ ላይ እንዲጎርፉ በተፈቀደላቸው ጊዜ። የእግዚአብሔር የራሱ ሕዝብ በኃጢአታቸው አረከሷት፥ ስለዚህም ጠላቶቻቸው በዕብሪታቸው እንዲያረክሷት ፈቀደ። እግዚአብሔርም ከእነርሱ ጋር እንዲታረቅ ተመኙ። የአምላክን ሞገስ ከሕይወት ይልቅ የሚሹት፥ ቁጣውን ደግሞ ከሞት የከፋ እንደሆነ አድርገው ይፈሩታል። በማንኛውም መከራ ውስጥ በመጀመሪያ ጌታን የኃጢአታችንን በደል እንዲያስወግድልን ልንለምነው ይገባል፤ ያንጊዜም በለስላሳ ምሕረቱ ይጐበኘናል።

መዝሙር 79

ይህ መዝሙር የተጻፈው አንድን የተለየ ክስተት ታሳቢ በማድረግ ከሆነ፣ የኢየሩሳሌም እና የቤተ መቅደሱ መጥፋት፣ እንዲሁም በናቡከደነፆር መሪነት በከለዳውያን በእስራኤል ሕዝብ ላይ የደረሰውን አስከፊ ጥፋት የሚያመለክት ሊሆን ይችላል። ይህ መዝሙር፣ እንደምለው ከሆነ፣ ከኤርምያስ ሰቆቃወ ኤርምያስ ጋር ተመሳሳይ ዜማ አለው፤ ያም የሚያለቅሰው ነቢይ ከዚህ መዝሙር ሁለት ቁጥሮችን (ቁ. 6, 7) ወስዶ በጸሎቱ ውስጥ ተጠቅሞባቸዋል (ኤር. 10:25)። አንዳንዶች ይህ መዝሙር ከረጅም ጊዜ በፊት በመንፈስ ትንቢት እንደተጻፈ፣ በዚያ ጭጋጋማና ጨለማ ቀን ለቤተ ክርስቲያን አገልግሎት እንዲውል ተዘጋጅቶ እንደነበር ያስባሉ። ሌሎች ደግሞ በዚያን ጊዜ በጸሎት መንፈስ፣ በአሳፍ በሚባል ነቢይ ወይም በሌላ ነቢይ ለአሳፍ ልጆች እንደተጻፈ ያስባሉ። የተለየው አጋጣሚ ምንም ይሁን ምን፣ እዚህ ላይ የሚከተሉትን እናገኛለን፦ I. በዚያን ጊዜ የእግዚአብሔር ሕዝብ የነበሩበትን እጅግ አሳዛኝ ሁኔታ መግለጫ (ቁ. 1-5)። II. ጠላቶቻቸው እንዲቀጡ (ቁ. 6, 7, 10, 12)፣ ኃጢአታቸው እንዲሰረይላቸው (ቁ. 8, 9)፣ እና እንዲድኑ (ቁ. 11) ለእግዚአብሔር የቀረበ የእርዳታና የድጋፍ ልመና። III. ሕዝቡ እሱን ለማመስገን ካላቸው ዝግጁነት የተወሰደ ልመና (ቁ. 13)። ቤተ ክርስቲያን ሰላምና ብልጽግና በነበረባት ጊዜ፣ ይህን መዝሙር መዘመር እንደዚህ ባለ ሁኔታ ባለመረገጣችንና ባለመሰደባችን እግዚአብሔርን እንድናመሰግን ምክንያት ሊሰጠን ይችላል። ነገር ግን በተለይ በመረገጥና በችግር ቀን፣ ወደ እግዚአብሔር ያለንን ምኞት ለማነሳሳትና በእርሱ ላይ ያለንን እምነት ለማበረታታት፣ እርሱ የቤተ ክርስቲያን ጠባቂ እንደመሆኑ መጠን፣ እጅግ ተገቢ ነው።

የአሳፍ መዝሙር።

ቁጥር 1-5

እዚህ ላይ በሰማይ ፍርድ ቤት የቀረበ አሳዛኝ ቅሬታ አለ። ዓለም በቅሬታ የተሞላች ናት፣ ቤተ ክርስቲያንም እንዲሁ፣ ምክንያቱም ከዓለም ጋር ብቻ ሳይሆን ከዓለምም የተነሳ ትሰቃያለች፣ እንደ እሾህ መካከል ያለ አበባ። ቅሬታ የቀረበው ለእግዚአብሔር ነው፤ ልጆች በችግራቸው ወዴት ይሄዳሉ፣ ለመርዳት ወደሚችልና ፈቃደኛ ወደሆነ አባታቸው ካልሆነ በቀር? ቅሬታ የቀረበው በአሕዛብ ላይ ነው፤ እነርሱም ከእስራኤል ማኅበረሰብ የተለዩ በመሆናቸው፣ የዚያ ጠላቶች ነበሩ። እግዚአብሔርን ባያውቁትም ሆነ ባይቀበሉትም፣ እግዚአብሔር ግን በቁጥጥሩ ሥር ስላደረጋቸው፣ ቤተ ክርስቲያን በእነርሱ ላይ ወደ እርሱ መማለድ ተገቢ ነው፤ እርሱ የአሕዛብ ንጉሥ ነውና፣ ሊገዛቸው፣ በአሕዛብ መካከል ሊፈርድ፣ እና የቅዱሳን ንጉሥ ነውና፣ ሊደግፋቸውና ሊጠብቃቸው።

I. እዚህ ላይ የጠላቶቻቸውን ቁጣና የጨቋኙን ከልክ ያለፈ ቁጣ ያማርራሉ።

1. በቦታዎች ላይ፣ ቁ. 1። የቻሉትን ያህል ክፋት አደረጉ። (1.) በቅድስት ምድር ላይ፤ ወረሯት፣ እናም ወረራ አደረጉባት፦ “አሕዛብ ወደ ርስትህ መጥተዋል፣ ሊዘርፏትና ሊያጠፏት።” ከነዓን ለቅዱሳን እስራኤላውያን የራሳቸው ከመሆኗ ይልቅ የእግዚአብሔር ርስት በመሆኗ የበለጠ ውድ ነበረች፤ እግዚአብሔር የታወቀባትና ስሙ ታላቅ የነበረባት ምድር በመሆኗ፣ እነርሱ የተወለዱባትና ያደጉባት፣ እነርሱና አባቶቻቸው ለረጅም ጊዜ የያዙባት ምድር ከመሆኗ ይልቅ። ማስታወሻ፣ በሃይማኖት ላይ የሚደርሱ ጉዳቶች ከተራ መብት፣ እንዲያውም ከራሳችን መብት ይልቅ ሊያሳዝኑን ይገባል። የራሳችን ርስት ሲጠፋ ከማየት ይልቅ የእግዚአብሔር ርስት ሲጠፋ ማየት ይበልጥ ሊከብደን ይገባል። ይህ መዝሙረኛ ባለፈው መዝሙር ላይ እግዚአብሔር አሕዛብን ከፊታቸው ማባረሩን ለእስራኤል ታላቅ ሞገስ ምሳሌ አድርጎ ጠቅሶ ነበር (መዝ. 78:55)። ነገር ግን ኃጢአት ያመጣውን ለውጥ ተመልከቱ፤ አሁን አሕዛብ በእነርሱ ላይ እንዲጎርፉ ተፈቅዶላቸዋል። (2.) በቅድስት ከተማ ላይ፦ ኢየሩሳሌምን ፍርስራሽ ክምር አድርገዋታል፣ አንዳንዶች እንደሚሉት፣ በመቃብር ላይ እንደሚደረገው ክምር። ነዋሪዎቹ በቤቶቻቸው ፍርስራሽ ውስጥ ተቀብረዋል፣ የመኖሪያ ስፍራዎቻቸውም መቃብሮቻቸው፣ የዘላለም ቤቶቻቸው ሆኑ። (3.) በቅድስት ቤት ላይ። እግዚአብሔር እንደ ከፍ ያለ ቤተ መንግሥት የሠራው፣ እና እንደ ምድር የጸና መስሎ የታሰበው መቅደስ፣ አሁን ከመሬት ጋር ተስተካክሏል፦ ቅዱስ ቤተ መቅደስህን አረከሱት፣ በመግባትና በማውደም። የእግዚአብሔር ሕዝብ በኃጢአታቸው አረክሰውት ነበር፣ ስለዚህም እግዚአብሔር ጠላቶቻቸው በድፍረታቸው እንዲያረክሱት ፈቀደ።

2. በሰዎች ላይ፣ በእግዚአብሔር ሕዝብ አካል ላይ፤ ጥላቻቸውም ከዚህ በላይ ሊደርስ አልቻለም። (1.) ደማቸውን በከንቱ አፈሰሱ፣ ያለ ምሕረትም ገደሏቸው፤ ዓይናቸው አላዘነም፣ ምሕረትም አላደረጉም (ቁ. 3)፦ ደማቸውን እንደ ውኃ አፈሰሱት፣ ባገኙበት ሁሉ፣ በኢየሩሳሌም ዙሪያ፣ ወደ ከተማዋ በሚወስዱት መንገዶች ሁሉ፤ የሚወጣ ወይም የሚገባ ሁሉ በሰይፍ ይጠበቅ ነበር። ብዙ የሰው ደም ፈሰሰ፣ የውኃ ቦዮችም በደም ይፈስሱ ነበር። እናም ያን ያህል ውኃ እንዳፈሰሱ ያህል ያለ ምንም ማመንታት ወይም ጸጸት አፈሰሱት፣ እግዚአብሔር ለደም ፍለጋ በሚመጣበት ቀን እያንዳንዱ ጠብታ እንደሚጠየቅበት ሳያስቡ። (2.) በሙታን አካላቸው ላይ በደል ፈጸሙ። ከገደሏቸው በኋላ ማንም እንዲቀብራቸው አልፈቀዱም። እንዲያውም የተቀበሩትን፣ የእግዚአብሔር አገልጋዮች የሆኑትን የቅዱሳኑን ሥጋ፣ ስማቸውንና ትዝታቸውን በተለየ ሁኔታ ይጠሉ የነበሩትን፣ እንደገና ቆፍረው አውጥተው ለሰማይ ወፎችና ለምድር አራዊት ምግብ አደረጉአቸው፤ ወይም ደግሞ፣ የገደሏቸውን ሰዎች እንደዚያው ተጋልጠው ተዉአቸው፤ በሰንሰለት ሰቀሏቸው፣ ይህም ለአይሁድ ለማየት በተለየ ሁኔታ የሚያሳዝን ነበር፣ ምክንያቱም እግዚአብሔር ይህን አረመኔያዊ ድርጊት የሚከለክል ግልጽ ሕግ ሰጥቷቸው ነበር (ዘዳ. 21:23)። የክርስቶስ ምስክሮች ይህ አረመኔያዊ አያያዝ አስቀድሞ ተነግሯል (ራእይ 11:9)፣ በዚህም የሙታን አካላት እንኳ በጨቋኞቻቸው ላይ ምስክሮች ሆኑ። ይህ የተጠቀሰው (አውግስጢኖስ፣ ዴ ሲቪታቴ ዴኢ፣ መጽ. 1 ምዕ. 12 እንደሚለው) የተሰቃዩት ሰዎች መከራ ምሳሌ ሆኖ አይደለም (የቅዱሳን አካላት ለወፎችና ለአራዊት ምግብ ቢሆኑም በክብር ይነሳሉና)፣ ነገር ግን የጨቋኞቹ ክፋት ምሳሌ ነው።

3. በስማቸው ላይ (ቁ. 4)፦ “እኛ በሕይወት የቀረነው ለጎረቤቶቻችን ስድብ ሆነናል፤ ሁሉም ሊሳደቡንና ሊያዋርዱን ይጥራሉ፣ አስቂኝ ወይም አስጸያፊ፣ ወይም ሁለቱም አድርገው ያቀርቡናል፣ በኃጢአታችንና በመከራችን ይነቅፉናል፣ ወይም ከእግዚአብሔር ጋር ያለንን ግንኙነትና ከእርሱ የምንጠብቀውን ነገር ውሸት ያደርጉታል፤ ስለዚህም በዙሪያችን ላሉት ሁሉ መሳለቂያና መዘባበቻ ሆነናል።