መዝሙረ ዳዊት 59

59:1-7 በእነዚህ ቃላት ውስጥ ዳዊት በራሱ ቤት ውስጥ ታስሮ ሳለ ድምፁን፤ ክርስቶስም በምሕረት በሌላቸው ጠላቶቹ በተከበበ ጊዜ ድምፁን፤ ቤተ ክርስቲያንም በዓለም ውስጥ በባርነት ሥር ሳለች ድምጿን፤ ክርስቲያንም በፈተና፣ በመከራና በስደት ውስጥ ሳለ የሱን ድምጽ እንሰማለን። ስለዚህም በየቀኑ በሙሉ ልብ ልንጸልይ ይገባናል፤ ከመንፈሳዊ ጠላቶቻችን፣ ከሰይጣን ፈተናዎችና ከልባችን ብልሹነት እንድንጠበቅና እንድንድን። እንደ ክፉ አድራጊዎች መከራን መቀበልን ልንፈራ ይገባል፤ የዓመፃን ሥራ የሚሠሩት ሲጠሉን ግን ልናፍር አይገባም። እግዚአብሔር የሚናገሩትን እንደማይሰማ ራሳቸውን እንዲያምኑ ያደረጉ ሰዎች፣ የሚናገሩትን ነገር እነሱ ራሳቸው ደግሞ ግምት ውስጥ ባያስገቡ ምንም አያስደንቅም። እግዚአብሔርን መፍራት በሌለበት ቦታም ሰውን በትክክል ማክበርን የሚያረጋግጥ ምንም ነገር የለም።

መዝሙር 59

ይህ መዝሙር ከስድስት ወይም ከሰባት ቀደምት መዝሙሮች ጋር ተመሳሳይ ባህሪና ዓላማ አለው። ሁሉም በዳዊት የጠላቶቹ ክፋትና በእርሱ ላይ ባላቸው እርግማን የተሞላና ጨካኝ ዕቅዶች፣ በእነርሱ ላይ ባቀረባቸው ጸሎቶችና ትንቢቶች፣ እንዲሁም በእግዚአብሔር እንደ አምላኩ ባለው መጽናናትና መታመን የተሞሉ ናቸው። የመጀመሪያው የተፈጥሮ ቋንቋ ሲሆን ሊፈቀድ ይችላል፤ ሁለተኛው ወደ ክርስቶስና ወደ መንግሥቱ ጠላቶች የሚመለከት የትንቢታዊ መንፈስ ሲሆን፣ ስለዚህም እንደ ምሳሌ ሊወሰድ አይገባም። ሦስተኛው ደግሞ የጸጋና እጅግ የተቀደሰ እምነት ሲሆን፣ እያንዳንዳችን ልንመስለው ይገባል። በዚህ መዝሙር ውስጥ፣

I. ከጠላቶቹ እንዲጠብቀውና እንዲያድነው እግዚአብሔርን ይጸልያል፤ ጠላቶቹንም እጅግ ክፉ፣ አረመኔያዊ፣ ተንኮለኛና አምላክ የለሽ ሰዎች አድርጎ ያቀርባቸዋል (ቁ. 1-7)።

II. የጠላቶቹን ጥፋት አስቀድሞ ያያል እንዲሁም ይተነብያል፤ ለዚህም ለእግዚአብሔር ክብርን ይሰጣል (ቁ. 8-17)። የእግዚአብሔር ሕዝቦች ጠላቶች ከእነዚህ ባሕርያት በታች የሚወድቁ እስከሆኑ ድረስ፣ ይህን መዝሙር ስንዘምር ፍርዳቸውን ማንበብና ጥፋታቸውን አስቀድሞ ማየት እንችላለን።

ለመዘምራን አለቃ፤ አልታሽሄት፤ የዳዊት መክታም፤ ሳኦል ሰዎችን ልኮ ቤቱን ሊገድሉት ሲጠብቁት።

ቁጥር 1-7

የዚህ መዝሙር ርዕስ የተጻፈበትን አጋጣሚ በዝርዝር ያሳውቀናል፤ ይህም ሳኦል የጥበቃ ሰራዊቱን ልኮ በሌሊት የዳዊትን ቤት ከበው ሊይዙትና ሊገድሉት በፈለጉበት ጊዜ ነበር፤ ታሪኩን በ1 ሳሙኤል 19:11 ላይ እናገኘዋለን። ይህ በዳዊት ላይ የነበረው ጥላቻ ገና ሲጀመር የነበረ ሲሆን፣ ከዚህ በፊትም የሳኦልን ጦር በጭንቅ አምልጦ ነበር። የሳኦል ክፋት እነዚህ የመጀመሪያ ፍንዳታዎች ዳዊትን ግራ ከማጋባትና ከማስጨነቅ እንዲሁም ከማስፈራት በቀር አልቀሩም ነበር፤ ሆኖም ግን ከእግዚአብሔር ጋር ያለውን ኅብረት ጠብቆ ነበር፣ እንዲሁም ለጸሎትና ለምስጋና የማይበገር የአእምሮ ሰላም ነበረው፤ ከሰማይ ጋር ያላቸው ግንኙነት በጭንቀታቸው፣ በሐዘናቸው፣ በፍርሃታቸው ወይም በችግር ሁኔታ ውስጥ ባሉበት በማንኛውም ውጫዊም ሆነ ውስጣዊ ግርግር ያልተቋረጠ ወይም ያልተደናቀፈ ሰዎች ብፁዓን ናቸው። በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ፣

I. ዳዊት ከጠላቶቹ እጅ እንዲድንና በእርሱ ላይ ያቀዱት ጨካኝ ዕቅዶች እንዲከሽፉ ይጸልያል (ቁ. 1, 2)፦ "አምላኬ ሆይ፥ ከጠላቶቼ አድነኝ፤ አንተ አምላክ ነህና ልታድነኝ ትችላለህ፤ ራሴን በአንተ ጥበቃ ሥር አድርጌያለሁና፤ ሁሉን የሚችል አምላክ እንደምትሆን ቃል ገብተህልኛልና፣ ስለዚህም በክብርና በታማኝነት ታድነኛለህ። ከሚነሱብኝ ሰዎች ኃይልና ክፋት፣ እንዲሁም ከፍርሃታቸው በላይ ከፍ አድርገህ አስቀምጠኝ። ደህና ልሁን፣ ደህናና ሰላማዊ፣ ደህናና እርካታ ያለው ሆኜ ራሴን ልይ። አድነኝ! አድነኝም!"

ሊጠፋ እንደደረሰ ሰው፣ ለመዳንና ለመገላገልም ዓይኖቹን ወደ እግዚአብሔር ብቻ እንዳደረገ ሰው ይጮኻል።

ይጸልያል (ቁ. 4)፦ "እርዳኝ ዘንድ ንቃ፤ ጉዳዬን ተመልከት፤ በምሕረት ዓይን ተመልከተው፤ ለመርዳትም ኃይልህን አሳይ።" ደቀ መዛሙርቱም በማዕበል ውስጥ ሳሉ ክርስቶስን "መምህር ሆይ፥ አድነን፥ እንጠፋለን" ብለው ቀሰቀሱት። እኛም እንዲሁ በየዕለቱ ከሰይጣን ፈተናዎችና ከመንፈሳዊ ሕይወታችን ጋር ከሚዋጉት የልባችን ክፋቶች ከሚመጡብን መንፈሳዊ ጠላቶቻችን እንድንጠበቅና እንድንድን በብርቱ መጸለይ አለብን።

II. ለመዳን ይማልዳል። አምላካችን እንድንጸልይ ብቻ ሳይሆን ከእርሱ ጋር እንድንከራከር፣ ጉዳያችንን በእርሱ ፊት እንድናቀርብና አፋችንን በክርክር እንድንሞላ ይፈቅድልናል፤ እርሱን ለማነሳሳት ሳይሆን ራሳችንን ለማነሳሳት። ዳዊትም እዚህ ላይ እንዲሁ ያደርጋል።

1. የጠላቶቹን መጥፎ ባሕርይ ይማልዳል። እነርሱ የዓመፅ ሥራ የሚሠሩ ናቸውና ስለዚህም የእርሱ ጠላቶች ብቻ ሳይሆኑ የእግዚአብሔር ጠላቶችም ናቸው፤ ደም አፍሳሾች ናቸውና ስለዚህም የእርሱ ጠላቶች ብቻ ሳይሆኑ የሰው ዘር ሁሉ ጠላቶች ናቸው። "ጌታ ሆይ፥ የዓመፅ ሥራ የሚሠሩት ጻድቅን ሰው እንዳያሸንፉ፣ ደም አፍሳሾችም መሐሪውን ሰው እንዳያሸንፉ።"

2. በእርሱ ላይ ያላቸውን ክፋትና ከእነርሱ የመጣበትን አደጋ ይማልዳል። (ቁ. 3)። "ጥላቻቸው ታላቅ ነው፤ ነፍሴን፣ ሕይወቴን፣ የተሻለውን ክፍሌን ያነጣጥራሉ። ተንኮለኞችና እጅግ ብልሆች ናቸው፦ ክፉ ሊያደርጉኝ አጋጣሚ እየጠበቁ ያደባሉ። ሁሉም ኃያላን ናቸው፣ በቤተ መንግሥትና በአገር ውስጥ ክብርና ንብረት፣ ተጽዕኖ ያላቸው ሰዎች ናቸው። በኅብረት የተሳሰሩ ናቸው፤ በቃል ኪዳን የተዋሃዱና በእኔ ላይ የተሰበሰቡ ናቸው፣ በምክርም ሆነ በድርጊት የተባበሩ ናቸው። በዕቅዶቻቸው እጅግ ብልሆችና እነርሱን በመፈጸም እጅግ ታታሪዎች ናቸው (ቁ. 4)፦ እጅግ በከፍተኛ ፍጥነትና ቁጣ ሊጎዱኝ ይሮጣሉና ራሳቸውን ያዘጋጃሉ።"

ሳኦል ሊይዘው የላካቸው መልእክተኞች አረመኔያዊ ድርጊት ላይ ልዩ ትኩረት ይሰጣል (ቁ. 6)፦ "በቀን ከተመደቡበት ቦታ ምሽት ላይ ይመለሳሉ፣ የጨለማ ሥራቸውን (የሌሊት ሥራቸውን፣ ይህም የቀን ውርደታቸው ሊሆን ይችላል) ለመሥራት፣ ከዚያም እንደ ውሻ ጥንቸልን ሲያሳድድ ድምፅ ያሰማሉ።" ዳዊትን ሊይዙት የመጡት ጠላቶቹም እንዲሁ አደረጉ፤ እንደ ዓመፀኛ፣ ከዳተኛ፣ ለመኖር የማይገባ ሰው አድርገው ጮኹበት፤ በዚህ ጩኸት ከተማውን ዞሩ፣ በዳዊት ላይ መጥፎ ስም ለማምጣት፣ ከተቻለ ሕዝቡን በእርሱ ላይ ለማነሳሳት፣ ቢያንስ ደግሞ በእነርሱ ላይ እንዳይቆጡ ለመከላከል፣ አለበለዚያም ዳዊት በጣም የተወደደ ስለነበር ሊፈሩት የሚገባ ነበር። የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስን አሳዳጆችም እንዲሁ፣ ከውሾች ጋር ተነጻጽረዋል (መዝሙር 22:16)፣ በጩኸት አሳደዱት፤ አለበለዚያ ሊይዙት ባልቻሉም ነበር፣ ቢያንስ በበዓል ቀን፣ ምክንያቱም በሕዝቡ መካከል ሁከት ይፈጠር ነበር።

በልባቸው ውስጥ የሚፈላውን ክፋት በአፋቸው ይተፋሉ (ቁ. 7)። "ሰይፎች በአፋቸው አሉ" ማለትም ልቤን በሐዘን የሚሞሉ ስድቦች (መዝሙር 42:10)፣ እና ስሜን የሚጎዱና የሚያቆስሉ ስም ማጥፋቶች ናቸው። ሳኦልን በእርሱ ላይ ሰይፉን እንዲያነሳና እንዲሳል የሚያደርጉ ነገሮችን ያለማቋረጥ ይጠቁሙ ነበር፣ ጥፋቱም በሐሰተኛ ከሳሾች ላይ ይወድቃል። ሰይፉ መጀመሪያ በአፋቸው ባይሆን ኖሮ ምናልባት በሳኦል እጅ ባልነበረም ነበር።

3. የራሱን ንጽሕና ይማልዳል። ለእግዚአብሔር አይደለም (በእርሱ ፊት ጥፋተኛ መሆኑን ለመቀበል ፈጽሞ ወደኋላ አይልም ነበር)፣ ነገር ግን ለአሳዳጆቹ፤ የከሰሱት ነገር ፈጽሞ ሐሰት ነበር፣ ከእነርሱ እንዲህ ያለ አያያዝ የሚገባው ምንም ነገር ተናግሮም ሆነ አድርጎ አያውቅም ነበር (ቁ. 3)፦ "አቤቱ፥ ስለ መተላለፌና ስለ ኃጢአቴ አይደለም፤ ሁሉን የምታውቅ አንተ ታውቃለህ።" እና እንደገና (ቁ. 4)፦ "ያለ ጥፋቴ።" ማስታወሻ፦ (1.) የጻድቃን ንጽሕና ከክፉዎች ክፋት አያድናቸውም። እንደ ርግብ የዋህ የሆኑትም እንኳ፣ ስለ ክርስቶስ ሲሉ፣ እንደ እባብ ጎጂ እንደሆኑና እንደዚያም ተጠያቂ እንደሆኑ ተደርገው በሰዎች ሁሉ ይጠላሉ። (2.) ንጽሕናችን ከችግሮች ባያድነንም እንኳ፣ በችግሮቻችን ውስጥ እጅግ ያበረታናልና ያጽናናናል። ክፉ በሚያደርጉብን ሰዎች ላይ መልካም እንደሠራን የሕሊናችን ምስክርነት በክፉ ቀን ታላቅ ደስታችን ይሆናል። (3.) የራሳችን ንጽሕና እንደሚያውቀን ከሆነ፣ በትህትና እምነት ወደ እግዚአብሔር ይግባኝ ማለትና የተጎዳውን ጉዳያችንን እንዲከራከርልን ልንለምነው እንችላለን፤ እርሱም በጊዜው ያደርጋል።

4. ጠላቶቹ አምላክ የለሾችና እግዚአብሔርን የሚንቁ እንደሆኑ ይማልዳል። "ማን ይሰማል?" ይላሉና (ቁ. 7)። እግዚአብሔር ራሱ አይሰማም (መዝሙር 10:11፤ 94:7)። ማስታወሻ፦ እግዚአብሔር የሚናገሩትን እንደማይሰማ የሚያምኑ ሰዎች የሚናገሩትን ነገር የማይመለከቱ ከሆነ እንግዳ ነገር አይደለም።

III. ራሱንና ጉዳዩን ወደ እግዚአብሔር ፍትሐዊ ፍርድ ያቀርባል (ቁ. 5)። "ጌታ፣ ፈራጁ፣ በእኔና በአሳዳጆቼ መካከል ይፍረድ።" በዚህ ወደ እግዚአብሔር በሚቀርበው ይግባኝ፣ እርሱ የሠራዊት ጌታ እንደሆነ፣ ፍርድን የመፈጸም ኃይል እንዳለው፣ ሁሉንም ፍጥረታት፣ የመላእክት ሠራዊትንም እንኳ በትእዛዙ ሥር እንዳለው አድርጎ ይመለከተዋል።