1እግዚአብሔር ቤትን ካልሠራ፣ ሠራተኞች በከንቱ ይደክማሉ፤ እግዚአብሔር ከተማን ካልጠበቀ፣ ጠባቂ በከንቱ ይተጋል።
2የዕለት ጒርስ ለማግኘት በመጣር፣ ማልዳችሁ መነሣታችሁ፣ አምሽታችሁም መተኛታችሁ ከንቱ ነው፤ እርሱ ለሚወዳቸው እንቅልፍን ያድላልና።
3እነሆ፤ ልጆች የእግዚአብሔር ስጦታ ናቸው፤ የማሕፀንም ፍሬ ከቸርነቱ የሚገኝ ነው።
4በወጣትነት የተገኙ ወንዶች ልጆች፣ በጦረኛ እጅ እንዳሉ ፍላጾች ናቸው።
5ኰረጆዎቹ በእነዚህ የተሞሉ፣ የተባረከ ሰው ነው፤ ከጠላቶቻቸው ጋር በአደባባይ በሚሟገቱበት ጊዜ፣ አይዋረዱም።
መዝሙር ፻፳፯፥፩-፭ መለኮታዊው በረከት ያለው ዋጋ።
ሁልጊዜ በእግዚአብሔር አቅርቦት ላይ ልንመካ ይገባል። በቤተሰብ ጉዳዮችና ሥራዎች ሁሉ በረከቱ ላይ ልንደገፍ ይገባል።
፩. ቤተሰብን ለማሳደግ። እግዚአብሔር ካልታወቀ፣ በረከቱን ልንጠብቅበት ምንም ምክንያት የለንም፤ ምንም ያህል በጥበብ የታቀዱ ዕቅዶችም ቢሆኑ፣ እርሱ በስኬት አክሊል ካላጎናጸፋቸው በቀር ይከሽፋሉ።
፪. ለቤተሰብ ወይም ለከተማ ደህንነት። እግዚአብሔር ከተማዋን ካልጠበቃት በቀር፣ ጠባቂዎቹ ምንም እንኳ የማያንቀላፉና የማይተኙ ቢሆኑም፣ በከንቱ ይተጋሉ፤ እንዲያውም ቀደም ብሎ ቢታወቅም እንኳን ለመከላከል የማያስችል ችግር ሊከሰት ይችላል።
፫. ቤተሰብን ለማበልጸግ። አንዳንዶች ዓለማዊ ነገሮችን በጣም ይሻሉና ሁልጊዜ በጭንቀት የተሞሉ ናቸው፤ ይህ ደስታቸውን መራራ፣ ሕይወታቸውንም ሸክም ያደርገዋል። ይህ ሁሉ ገንዘብ ለማግኘት ነው፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ካልቀናቸው በቀር ሁሉ ከንቱ ነው። በሌላ በኩል፣ እግዚአብሔርን የሚወዱ፣ በሕጋዊ ጥሪዎቻቸው ተገቢ ትጋትን የሚያሳዩ፣ ጭንቀታቸውንም ሁሉ በእርሱ ላይ የሚጥሉ ሰዎች፣ ያለ ጭንቀትና ያለ መንገብገብ የሚያስፈልጋቸውን ስኬት ያገኛሉ። ዋናው ጥንቃቄአችን በእግዚአብሔር ፍቅር ውስጥ ራሳችንን መጠበቅ አለበት፤ ያን ጊዜም በዚህ ዓለም ላይ ትንሽም ይሁን ብዙ ቢኖረን፣ ልባችን የተረጋጋ ይሆናል። ነገር ግን ተገቢውን መንገዶች በትጋት ልንጠቀም ይገባል።
ልጆች የእግዚአብሔር ስጦታዎች፣ ርስትና ሽልማት ናቸው፤ እነርሱም ሸክም ሳይሆኑ በረከት እንደሆኑ ሊታሰቡ ይገባል፤ አፍን የላከ እርሱ፣ በእርሱ ከታመንን ምግብንም ያቀርባል። እነርሱ ለቤተሰብ ታላቅ ድጋፍና መከላከያ ናቸው። ገና በልጅነታቸው ያሉ ልጆች፣ ወደ ትክክለኛው ዓላማ፣ ይኸውም የእግዚአብሔር ክብርና ለዘመናቸው አገልግሎት፣ ሊመሩ ይችላሉ፤ ነገር ግን ወደ ዓለም ከገቡ በኋላ፣ ከእጅ እንደወጡ ፍላጻዎች ናቸውና ያን ጊዜ እነርሱን መምራት ዘግይቷል። ነገር ግን በእጅ ያሉ እነዚህ ፍላጻዎች ብዙውን ጊዜ በልብ ውስጥ ፍላጻዎች ይሆናሉ፣ ለእግዚአብሔር ወላጆችም ኀዘን ይሆናሉ። ሆኖም ግን በእግዚአብሔር ቃል መሠረት ከሰለጠኑ፣ ለወላጆቻቸው ያላቸውን ግዴታዎች በማስታወስ፣ በእርጅናቸውም ጊዜ ይንከባከቧቸዋልና፣ በመሸታቸው ዓመታት ምርጥ መከላከያ ይሆናሉ። ሁሉም ምድራዊ መጽናኛዎች እርግጠኛ አይደሉም፤ ነገር ግን እግዚአብሔር የሚያገለግሉትን በእርግጥ ያጽናናል እንዲሁም ይባርካቸዋል፤ የኃጢአተኞችንም ወደ እግዚአብሔር መመለስ የሚፈልጉ ሰዎች፣ መንፈሳዊ ልጆቻቸው በኢየሱስ ክርስቶስ ቀን ደስታቸውና አክሊላቸው እንደሆኑ ያገኛሉ።
መዝሙር 127
ይህ መዝሙር የቤተሰብ መዝሙር ነው፤ ከዚህ በፊት እንደነበሩት የመንግሥትና የቤተ ክርስቲያን መዝሙሮች አይደለም። እንደምናነበው ርዕሱ “ለሰሎሞን” የሚል ሲሆን፣ በአባቱ ለእርሱ የተሰጠ ነው። እርሱ ቤት ሊሠራ፣ ከተማ ሊጠብቅ፣ ለአባቱም ዘር ሊያስቀጥል ስለነበረ፣ ዳዊት ወደ እግዚአብሔር እንዲመለከትና በእርሱ አቅርቦት እንዲታመን መከረው፤ ያለ እርሱ አቅርቦት ጥበቡ፣ ጥንቃቄውና ትጋቱ ሁሉ ከንቱ ይሆናል። አንዳንዶች ደግሞ ሰሎሞን ራሱ እንደጻፈው ይገምታሉ፤ ብዙ መዝሙሮችን የጻፈው የሰሎሞን መዝሙር ተብሎም ሊነበብ ይችላል። የዓለማዊ ጭንቀትን ከንቱነትና ከእግዚአብሔር ጋር በሞገስ መኖር ምን ያህል አስፈላጊ እንደሆነ ለማሳየት የሁለቱም ዓላማ አንድ በመሆኑ ከመክብብ ጋር ያነጻጽሩታል። በእርሱ ልንታመን ይገባል፤ I. ለሀብት (ቁ. 1, 2)። II. ሀብታችንን የምናስረክባቸው ወራሾች ለማግኘት (ቁ. 3-5)። ይህን መዝሙር ስንዘምር፣ በሁሉም ሥራዎቻችን ስኬት ለማግኘትና በሁሉም ምቾቶቻችንና ደስታዎቻችን ላይ በረከት ለማግኘት ዓይናችንን ወደ እግዚአብሔር ከፍ ማድረግ አለብን፤ ምክንያቱም እያንዳንዱ ፍጥረት እርሱ እንዳደረገው እንጂ ከዚህ በላይ ሊሆንልን አይችልም።
የሰሎሞን የእርከን መዝሙር።
ቁጥር 1-5
በዚህ ክፍል በሕይወታችን ጉዳዮች ሁሉ መለኮታዊውን አቅርቦት ዘወትር እንድናስብ እንማራለን። ሰሎሞን ጥበበኛ ሰው ተብሎ የተመሰገነ ነበር፤ በራሱ ማስተዋልና ትንበያ ለመደገፍም ይቀናው ነበር፤ ስለዚህ አባቱ ከፍ ብሎ እንዲመለከትና በሥራዎቹ ሁሉ እግዚአብሔርን ከእርሱ ጋር እንዲያደርግ አስተማረው። እርሱ የሥራ ሰው መሆን ነበረበት፤ ስለዚህ ዳዊት ሃይማኖቱን መሠረት አድርጎ ሥራውን እንዴት ማስተዳደር እንዳለበት አስተማረው። ወላጆች ልጆቻቸውን ሲያስተምሩ፣ ምክራቸውን ከሁኔታቸውና ከሚያጋጥማቸው ነገር ጋር ማጣጣም አለባቸው። ወደ እግዚአብሔር ዓይናችንን ማድረግ አለብን፤
I. በቤተሰብ ጉዳዮችና ሥራዎች ሁሉ፣ የንጉሣዊ ቤተሰብም ቢሆን፤ ምክንያቱም የእግዚአብሔር ጥበቃ እስካለ ድረስ እንጂ የነገሥታት ቤቶች ለዘላለም አስተማማኝ አይደሉምና። በእግዚአብሔር በረከት እንጂ በራሳችን ብልሃት መታመን የለብንም።
1.