1እግዚአብሔር የጽዮንን ምርኮ በመለሰ ጊዜ፣ ሕልም እንጂ እውን አልመሰለንም።
2በዚያን ጊዜ አፋችን በሣቅ፣ እንደበታችንም በእልልታ ተሞላ፤ በዚያን ጊዜም በሕዝቦች መካከል፣ “እግዚአብሔር ታላቅ ነገር አደረገላቸው” ተባለ።
3እግዚአብሔር ታላቅ ነገር አደረገልን፤ እኛም ደስ አለን።
4እግዚአብሔር ሆይ፤ በነጌቭ እንዳሉ ጅረቶች፣ ምርኳችንን መልስ።
5በእንባ የሚዘሩ፣ በእልልታ ያጭዳሉ።
6ዘር ቋጥረው፣ እያለቀሱ የተሰማሩ፣ ነዶአቸውን ተሸክመው፣ እልል እያሉ ይመለሳሉ።
መዝሙር ፻፳፮፥፩-፫ የእግዚአብሔር የቤተ ክርስቲያንን ነጻ የማውጣት ሥራዎች ለእኛ መሆናቸውን ልብ ማለት መልካም ነው፤ በእነርሱም ደስ እንድንሰኝ ዘንድ። ከሚመጣውም ቁጣ፣ ከኃጢአት ኃይልና ከሰይጣንም ኃይል የሆነው ቤዛነት እንዴትስ ሊከበር ይገባዋል! በበደሉና በሚመጣበት አደጋ የተረዳ ኃጢአተኛው፣ በተሰቀለው አዳኝ ላይ በመመልከት ለህሊናው ሰላምን ሲቀበልና ኃጢአቱን እንዲተው የሚያስችለውን ኃይል ሲያገኝ፣ የተከፈተለት ተስፋ እውነት መሆኑን ለማመን ብዙ ጊዜ ይቸግረዋል።
መዝሙር 126 ይህ መዝሙር የተጻፈው የእግዚአብሔር ሕዝብ ከባርነትና ከጭንቀት ባገኙት ታላቅና አስገራሚ መዳን ምክንያት ሲሆን፣ ምናልባትም በዕዝራ ዘመን ከባቢሎን መመለሳቸውን አስመልክቶ ነው። ምንም እንኳን ባቢሎን እዚህ ባይጠቀስም (መዝ. 137 ላይ እንደተጠቀሰው)፣ ምርኮአቸው በራሱም ሆነ ከእርሱ መመለሳቸው በክርስቶስ የምናገኘው የመቤዠት ምሳሌ በመሆኑ እጅግ አስደናቂ ምርኮ ነበር። ምናልባትም ይህ መዝሙር በዕዝራ ወይም ከእርሱ ጋር በመጡ ነቢያት ተጽፎ ሊሆን ይችላል። በዚያን ጊዜ የተመለሱት የአሳፍ ልጆች ዘፋኞች እንደነበሩ እናነባለን (ዕዝራ 2:41)። ይህ መዝሙር የመውጫ መዝሙር በመሆኑ፣ ተመሳሳይ ነገሮች በከፍታ ሁለት ጊዜ ስለሚደጋገሙ (ቁ. 2, 3 እና ቁ. 4, 5)፣ በዚህ ርዕስ ስር ካሉት ሌሎች መዝሙሮች ጋር ተቀምጧል።
I. ከምርኮ የተመለሱት ምስጋና እንዲያቀርቡ ተጠርተዋል (ቁ. 1-3)።
II. በምርኮ የቀሩት ደግሞ ጸሎት ተደርጎላቸዋል (ቁ. 4) እና ተበረታተዋል (ቁ. 5, 6)። ይህን መዝሙር ስንዘምር፣ ለቤተ ክርስቲያን ወይም ለሀገራችን ለተደረገ ማንኛውም ልዩ መዳን ወይም በክርስቶስ ለተገኘው ታላቅ የመዳን ሥራ በቀላሉ ሊተገበር ይችላል።
የመውጫ መዝሙር።
ቁጥር 1-3 የእስራኤል ሕዝብ በባቢሎን ምርኮኞች በነበሩበት ጊዜ በገናዎቻቸውን በአኻያ ዛፎች ላይ ሰቅለው ነበር፤ ምክንያቱም ያን ጊዜ እግዚአብሔር ለልቅሶና ለሐዘን ጠርቶ ነበር፣ እርሱም አዝኖላቸው እነርሱም አልቅሰው ነበር፤ አሁን ግን ምርኮአቸው ተመልሷልና በገናዎቻቸውን መልሰው ያዙ፤ መለኮታዊው አቅርቦት ይነፋላቸዋል፣ እነርሱም ይጨፍራሉ። በዚህ መንገድ ራሳችንን ከመለኮታዊ አቅርቦት አያያዝ ጋር ማጣጣምና በእነርሱም ተገቢውን ስሜት ማሳየት አለብን። በገናዎችም ከእንዲህ ያለ አሳዛኝ አለመጠቀም በኋላ ከዚህ የበለጠ ጣፋጭ ዜማ ያላቸው አይሆኑም። የምሕረት ረጅም እጦት መመለሳቸውን እጅግ ያጣፍጠዋል። እዚህ ላይ የሚከተለው ቀርቧል፦
1. እግዚአብሔር ያደረገላቸው መዳን፦ እርሱ የጽዮንን ምርኮ መለሰ። ጽዮን በመበላሸቷ ምክንያት ለሚደርስባት ቅጣት በምርኮ ውስጥ ልትሆን ትችላለች፣ ነገር ግን ዓላማው ሲሳካና በእርሱ የታሰበው ሥራ ሲፈጸም ምርኮዋ ይመለሳል። ቂሮስ በመንግሥት ምክንያት ለእግዚአብሔር ምርኮኞች ነፃነትን አወጀ፣ ሆኖም ግን ከብዙ ዓመታት በፊት እንደተናገረው ቃሉ የእግዚአብሔር ሥራ ነበር። እግዚአብሔር ወደ ምርኮ የላካቸው እንደ ዝገት በእሳት ተቃጥለው እንዲጠፉ ሳይሆን፣ እንደ ወርቅ እንዲነጹ ነበር። ልብ ይበሉ፣ የእስራኤል ነፃ መውጣት የጽዮን ምርኮ መመለስ ተብሎ ተጠርቷል፤ ጽዮን የእግዚአብሔር ማደሪያ ድንኳንና መኖሪያ የነበረባት ቅድስት ተራራ ነበረችና፤ ምክንያቱም የቅዱስ ጥቅሞቻቸው መመለስና የሃይማኖታቸው የሕዝብ አምልኮ መነቃቃት ከምርኮ መመለሳቸው እጅግ ውድ ጥቅሞች ነበሩ።
2. ይህ ለእነርሱ የነበረው ደስ የሚያሰኝ ድንገተኛ ነገር። በእርሱ ተገረሙ፤ በድንገት መጣና መጀመሪያ ላይ ምን እንደሆነ ወይም ወዴት እንደሚያመራ ሳያውቁ በግራ መጋባት ውስጥ ነበሩ፦ “እንደሚያልሙ ሰዎች ራሳችንን አሰብን፤ እውነት ለመሆን እጅግ መልካም ዜና መስሎን ነበር፣ በደንብ ነቅተን እንደሆነ ወይም እንዳልሆነ መጠራጠር ጀመርን፣ እናም አሁንም” (አንዳንድ ጊዜ ለነቢያት እንደነበረው) “በራእይ ውስጥ ያለ ውክልና ብቻ እንዳልሆነ” (ቅዱስ ጴጥሮስ ለተወሰነ ጊዜ መዳኑን እንዳሰበው፣ የሐዋርያት ሥራ 12:9)። አንዳንድ ጊዜ የእግዚአብሔር ሕዝብ ሳያውቁ በቸርነቱ በረከቶች ይቀድማሉ። ጤናቸውን እንደተመለሱ ሰዎች ነበርን (ዶ/ር ሃሞንድ እንደሚያነቡት)፤ “እንዲህ ያለ ምቹና ደስ የሚያሰኝ ለውጥ ነበር፣ ከሞት እንደተነሳ ሕይወት ወይም ከከባድ ሥቃይ ድንገተኛ እፎይታ፤ ራሳችንን በአዲስ ዓለም ውስጥ አሰብን።” እናም የዚህ ድንገተኛ ነገር በእንዲህ ያለ የደስታ ስሜትና መነቃቃት ውስጥ አስገባቸውና በመግለጫው ውስጥ የጨዋነት ወሰን ውስጥ ራሳቸውን መያዝ አልቻሉም፦ አፋችን በሳቅ ምላሳችንም በዝማሬ ተሞላ። በዚህ መንገድ ደስታቸውን ገለጹ፣ ለአምላካቸው ክብር ሰጡ፣ እናም እግዚአብሔር ምን ድንቅ ሥራ እንደሠራላቸው በዙሪያቸው ላሉት ሁሉ አሳወቁ።