1ኀጥእ ማንም ሳያሳድደው ይሸሻል፤ ጻድቅ ግን እንደ አንበሳ ያለ ፍርሃት ይኖራል።
2ስለ አገሪቱ ዓመፀኝነት አለቆችዋ ብዙ ሆኑ፤ በአስተዋይና በአዋቂ ሰው ግን ዘመንዋ ይረዝማል።
3ድሆችን የሚያስጨንቅ ምስኪን ሰው፡ እህልን እንደሚያጠፋ እንደ ዶፍ ዝናብ ነው።
4ሕግን የሚተዉ ሰዎች ኀጥኣንን ያመሰግናሉ፤ ሕግ ጠባቂዎች ግን ይጠሉአቸዋል።
5ክፉዎች ሰዎች ፍርድን አያስተውሉም፤ እግዚአብሔርን የሚሹ ግን ሁሉን ያስተውላሉ።
6በጠማማ መንገድ ከሚሄድ ባለጠጋ፡ ያለ ነውር የሚሄድ ድሀ ይሻላል።
7ሕግን የሚጠብቅ አስተዋይ ልጅ ነው፤ ምናምንቴዎችን የሚከተል ግን አባቱን ያሳፍራል።
8በአራጣ ብዛትና በቅሚያ ሀብቱን የሚያበዛ፡ ለድሀ ለሚራራ ያከማችለታል።
9ሕግን ከመስማት ጆሮውን የሚመልስ፡ ጸሎቱ አስጸያፊ ናት።
10ቅኖችን በክፉ መንገድ የሚያስት፥ እርሱ ወደ ጕድጓዱ ይወድቃል፤ ፍጹማን ግን መልካም ነገርን ይወርሳሉ።
11ባለጠጋ ሰው ለራሱ ጠቢብ የሆነ ይመስለዋል፤ አስተዋይ ድሀ ግን ይመረምረዋል።
12ጻድቃን ድል ባደረጉ ጊዜ ብዙ ክብር አለ፤ ኀጥኣን ከፍ ከፍ ባሉ ጊዜ ግን ሰው ይሸሸጋል።
13ኃጢአቱን የሚሰውር አይለማም፤ የሚናዘዝባትና የሚተዋት ግን ምሕረትን ያገኛል።
14ሁልጊዜ የሚፈራ ሰው ምስጉን ነው፤ ልቡን የሚያጸና ግን በክፉ ላይ ይወድቃል።
15በድሀ ሕዝብ ላይ የሚገዛ ክፉ መኰንን፡ እንደሚያገሣ አንበሳን እንደ ተራበ ድብ ነው።
16አእምሮ የጐደለው መኰንን ትልቅ ግፈኛ ነው፤ ግፍን የሚጠላ ግን ብዙ ዘመን ይኖራል።
17የሰው ደም ያለበት ሰው እስከ ጕድጓድ ይሸሻል፥ ማንም አያስጠጋውም።
18በቅንነት የሚሄድ ይድናል፤ በጠማምነት የሚሄድ ግን ወዲያው ይወድቃል።
19ምድሩን የሚያርስ እንጀራ ይጠግባል፤ ምናምንቴዎችን የሚከተል ግን ድህነት ይሞላበታል።
20የታመነ ሰው እጅግ ይባረካል፤ ባለጠጋ ለመሆን የሚቸኵል ግን ሳይቀጣ አይቀርም።
21ማድላት፥ በቍራሽ እንጀራም መበደል፡ መልካም አይደለም።
22ምቀኛ ሰው ባለጠጋ ለመሆን ይቸኵላል፡ ችጋርም እንደሚመጣበት አያውቅም።
23ምላሱን ከሚያጣፍጥ ይልቅ፡ ሰውን የሚገሥጽ በኋላ ሞገስ ያገኛል።
24ከአባቱና ከእናቱ የሚሰርቅ፦ ኃጢአትን አልሠራሁም፡ የሚልም፡ የአጥፊ ባልንጀራ ነው።
25የሚጐመጅ ሰው ክርክርን ያነሣሣል፤ በእግዚአብሔር የሚታመን ግን ይጠግባል።
26በገዛ ልቡ የሚታመን ሰው ሰነፍ ነው፤ በጥበብ የሚሄድ ግን ይድናል።
27ለድሀ የሚሰጥ አያጣም፤ ዓይኖቹን የሚጨፍን ግን እጅግ ይረገማል።
28ኀጥአን በተነሡ ጊዜ ሰዎች ይሸሸጋሉ፤ እነርሱ በጠፉ ጊዜ ግን ጻድቃን ይበዛሉ።